دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٩٧ - فصل يكم على از زبان قرآن

فصل يكم: على از زبان قرآن‌

على ٧، رازدار بزرگ قرآن كريم و رمزْ آشناى والاى اين كتاب الهى، همبَر و زبان گوياى اين پيك آسمانى است. پيوند على ٧ و قرآن، پيوندى ژرف و ناگسستنى است كه تا دامنه قيامت و كنار حوض كوثر، ادامه خواهد داشت. پيامبر خدا، از اين حقيقت بزرگ در حديث گرانسنگ ثَقَلين سخن‌گفته و نيز در حديث ديگرى فرموده‌است:

على‌با قرآن است‌و قرآن با على. از هم‌جدا نمى‌شوند تا در حوض بر من وارد شوند.[١]

اين گفتار پربها گوياى آن است كه على ٧، هم‌تراز قرآن و مدافع خستگى‌ناپذير معارف آن، و هم‌پيمان بزرگ و شارح‌آموزه‌هاى والاى آن‌است، چنان‌كه‌خود فرموده است:

اين، قرآن است. آن را به سخن درآوريد، و هرگز سخن نمى‌گويد؛ ولى من شما را از آن مى‌آگاهانم.[٢]

و فرموده:

سوگند به خدا، هيچ آيه‌اى نازل نشده، جز آن كه تحقيقا مى‌دانم درباره چه و در كجا و به چه كسى نازل شده است.[٣]

و اين، حقيقتى است كه از همان روزگاران نخست، همگان به آن اذعان داشتند و صحابيان و همراهان رسول خدا بر آن معترف بودند.[٤]

[١] ر. ك: ج ٢ ص ١٨٩( على با قرآن است).

[٢]. ر. ك: ج ١٠ ص ٥٤٧( دانش كتاب).

[٣]. ر. ك: ج ١٠ ص ٥٤٧( دانش كتاب).

[٤]. ر. ك: ج ١٠ ص ٥٤٧( دانش كتاب).