دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٩٥ - تحقيقى درباره توطئه گران ترور امام

تحقيقى درباره توطئه گران ترور امام‌

همان‌گونه كه در متون تاريخى ملاحظه شد، بر اساس گزارش مورّخان شيعه و اهل سنّت، امام على ٧ با توطئه شمارى از بقاياى خوارج به شهادت رسيد. حاصل گزارش‌هاى مورّخان نخستين در اين باره اين است كه پس از پايان يافتن جنگ نهروان، جمعى از خوارج در مكّه گرد آمدند و ضمن سوگوارى بر كشته‌هاى خود، در باره چگونگى انتقامجويى در اين ماجرا و چاره‌جويى براى حلّ مشكلات جارى جهان اسلام با يكديگر مشورت كردند و در نهايت به اين جمع‌بندى رسيدند كه همه فتنه‌ها به سه تن باز مى‌گردد: على ٧، معاويه و عمرو بن عاص، و تا اينان زنده‌اند، نا به‌سامانى‌هاى امّت اسلام، تداوم خواهد يافت. سه تن از آن جمع، كشتن آنان را به‌عهده گرفتند.

عبد الرحمن بن ملجم از قبيله بنى مراد، كشتن على ٧ را به عهده گرفت. بُرَك بن عبد اللّه از قبيله بنى تميم، كشتن معاويه را، و عمرو بن بكر از همين قبيله كشتن عمرو بن عاص را. آنها تصميم گرفتند در يكى از شب‌هاى ماه رمضان كه هر سه نفر ناچار از آمدن به مسجد هستند، و بنا بر مشهور نزد ما در شب نوزدهم ماه، آنان را ترور كنند.

عمرو بن بكر كه مأمور كشتن عمرو عاص بود، ديگرى را كه آن شب به نماز رفته بود كشت، بُرَك بن عبد اللّه، معاويه را زخمى كرد؛ امّا ابن ملجم با تحريك زن زيبايى‌