دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٣٩ - تحقق پيشگويىهاى امام على
مشكلحكومت را بهبهاى تباه ساختن ارزشهاى انسانىحل مىكند.
چنين جامعهاى و چنين مشكلزدايىها و راه حلهايى چه نيازى به برانگيخته شدن رسولان دارد؟ و چه نيازى به رهبران الهى و چه نيازى به على ٧ دارد؟ در چنين سياستى، حكومت علوى بىمفهوم است. هركس كه زورى در بازو داشته باشد و دريدگىاى در عمل، عاطفه را به يك سو نهد و خِرد انسانى را به سويى ديگر، كرامتهاى اخلاقى را وا بنهد و به هر آنچه بر چيرگىاش كارآمد است، روى آورد، مىتواند حكومت كند.
در حكومت على ٧ ارزشها اصالت دارند. او به هيچ بهايى حاضر نيست ارزشهاى انسانى و اسلامى را قربانى كند. حكومتى كه در آن ارزشها قربانى مىشوند و معيارها و ارزشهاى انسانى در مسلخ مصالح زمامدارى گردن زده مىشوند، حكومتى شيطانى و اموى است. اينگونه حكومتها علوى و اسلامى نخواهند بود، گرچه عنوان على ٧ و اسلام را نيز يدك بكشند.
اكنون اين را نيز بيفزاييم كه در جهان امروز، سياست شمشير و زور و خشونت، ديگر كارآيى ندارد. ابزارهاى نظامى، بهتدريج، كارآيى خود را از دست مىدهند و زمامداران، با شيوههاى جديدى حكومتها را پى مىنهند. اكنون ارزشهاى انسانى به گونهاى ديگر قربانى مىشوند و بردن عدالت اجتماعى به مسلخ اصلاحات اقتصادى و خُرد كردن فرودستان در زير بار پيشرفتهاى اقتصادى، از جمله اين سياستهاست.