دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٦٥ - بحثى درباره حديث منزلت

است، بجز نبوّت، براى على ٧ قرار داده شده است. قرآن كريم، مقام‌هاى هارون را چنين بيان داشته است:

«وَ اجْعَلْ لِي وَزِيراً مِنْ أَهْلِي* هارُونَ أَخِي* اشْدُدْ بِهِ أَزْرِي* وَ أَشْرِكْهُ فِي أَمْرِي.[١]

و از ميان خاندانم، وزيرى براى من قرار بده؛ هارون، برادرم را. پشتم را به او محكم بدار و او را در كار [رسالت با] من شريك كن».

در احاديث پيامبر ٦ اين مقام‌ها براى على ٧ به صراحت، تعيين شده است.[٢]

قرآن كريم، بخش ديگرى از مقام‌هاى هارون را بدين شكل، ذكر كرده است:

«اخْلُفْنِي فِي قَوْمِي وَ أَصْلِحْ وَ لا تَتَّبِعْ سَبِيلَ الْمُفْسِدِينَ.[٣]

در ميان قومم، به جاى من بنشين و اصلاح كن و از راه تباهكاران، پيروى مكن».

واقعيت زندگى على ٧ و دفاع بى‌نظير او از پيامبر خدا و حضور هميشگى و بى‌مانند او در همه نبردهاى پيامبر ٦، هر يك نشانه‌اى بر اين است كه خداى متعال، على ٧ را براى پيامبر خدا همچون هارون براى موسى ٧ قرار داد.

پيامبر خدا در ابلاغ دعوت خود، به شيوه طبيعى و روش عادى امور، رفتار كرد و در اين ميان، على ٧ برترين و استوارترين ياور او بود. خوابيدن در بستر پيامبر ٦ در ليلة المبيت، جانبازى و فداكارى شگفتش در نبرد بدر كه نخستين ميدان آزمون مسلمانان و ماجرايى هراس‌انگيز بود، حمايت سترگش از پيامبر ٦ در جنگ احد، آن هنگام كه بسيارى از مدعيان گريختند، هماوردى‌اش با عمرو بن عبدِ ود در

[١] طه، آيه ٢٩ ٣٢.

[٢] ر. ك: ج ٨، ص ١٢٣( جانشين من).

[٣] اعراف، آيه ١٤٢.