دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٦٤ - بحثى درباره حديث منزلت

موسى هستى» را روايت كرده‌اند و اين حديث، از استوارترين و درست‌ترينْ احاديث است. سعد بن ابى وقّاص، آن را از پيامبر ٦ نقل كرده است و طريق‌هاى حديث سعد، جدّا فراوان است و ابن ابى خيثمه و ديگران، اين طريق‌ها را ذكر كرده‌اند.

ابن عبّاس، ابو سعيد خُدْرى، امّ سلمه، اسماء بنت عميس، جابر بن عبد اللّه و گروهى كه ذكر آنها به درازا مى‌كشد نيز اين حديث را نقل كرده‌اند.[١]

و محمّد بن يوسف گنجى نوشته است:

بر صحّت اين حديث، اتّفاق است. پيشوايان حافظ حديث، مانند: ابو عبد اللّه بخارى در الصحيح خود، مسلم بن حجّاج در الصحيح خود، ابو داوود در السنن خود، ابو عيسى ترمذى در الجامع خود، ابو عبد الرحمن نسايى در السنن خود و ابن ماجه قزوينى در السنن خود، آن را نقل كرده‌اند و همه بر درستى آن اتّفاق دارند، تا آن‌جا كه بر صحّت آن اجماع است. حاكم نيشابورى گفته است: اين حديث به حدّ تواتر رسيده است.[٢]

و سيوطى حديث منزلت را در كتابش به نام الأزهار المتناثرة فى الأخبار المتواترة كه مختص نقل احاديث متواتر است، آورده و با اين كار به تواتر آن تصريح كرده است.[٣]

آنچه آورديم، گوشه‌اى از نظريات بيان شده درباره اسناد اين روايت را نشان مى‌دهد و ترديدى نيست كه جستجو در منابع و كتاب‌هاى حديثى، هر گونه شك در صدور قطعى آن را نفى مى‌كند.

از نظر مضمون حديث نيز مى‌بينيم كه همه آنچه هارون در عصر موسى ٧ داشته‌

[١] الاستيعاب: ج ٣ ص ٢٠٢ الرقم ١٨٧٥.

[٢] كفاية الطالب: ص ٢٨٣.

[٣] الأزهار المتناثرة فى الأخبار المتواترة: ص ٧٦ ح ١٠٣.