هنگام خروجش از مدينه، آبله يا حصبه‌اى آمد كه بسيارى از مردم را از حج گزاردن با او باز داشت و با اين همه، همراه او آن قدر جمعيت بود كه شمار [دقيق‌] آن را جز خداى متعال نمى‌داند. گاه گفته مى‌شود كه نود هزار نفر با او حركت كردند. گاه، صد و چهارده هزار نفر و گاه، صد و بيست هزار؛ حتّى صد و بيست و چهار هزار و بيشتر از اين هم گفته شده است و اين، تنها تعداد كسانى است كه با او (از مدينه) حركت كردند؛ امّا تعداد كسانى كه با او حج گزاردند، بيش از آن است، مانند كسانى كه در مكّه ساكن بودند و يا كسانى كه با على (امير مؤمنان) و ابو موسى از يمن آمدند.

پيامبر ٦ شب يك‌شنبه را در مَلَل‌[١] به صبح آورد و سپس حركت كرد و هنگام غروب به شَرَف السيّاله‌[٢] رسيد و نماز مغرب و عشا را در آن‌جا خواند. نماز صبح را در عِرْق‌الظُبْيه گزارد و در رَوحاء[٣] توقف‌كرد. سپس از روحاء، حركت كرد و نماز عصر را در مُنصرَف‌[٤] و نماز مغرب و عشا را در متعشّى گزارد و همان جا هم خوابيد و نماز صبح را در اثايه گزارد و صبح روز سه‌شنبه در عَرْج‌[٥] بود. آن حضرت ٦ در لَحْى جَمَل (گردنه جحفه) حجامت كرد و روز چهارشنبه در سُقياء[٦] توقف كرد و

[١] ملل، صحيح است و نه« يَلَمْلَم» كه در متن الغدير آمده است. از عايشه نقل شده است كه پيامبر خدا شب يك شنبه را در مَلَل، به فاصله يك شب راه از مدينه، به سر برد. سپس حركت كرد و در« شَرَف السيّاله»، شام خورد و نماز صبح را در« عِرق الظُّبيه» گزارد( معجم البلدان: ج ٣ ص ٣٣٦).

[٢] شَرَف السَيّاله، جايى ميان ملل و روحاست( معجم البلدان: ج ٣ ص ٣٣٦).

[٣] رَوْحاء، جايى ميان مكّه و مدينه، به فاصله سى يا چهل ميلى مدينه است و به اين خاطر« روحاء» ناميده شده است كه وسيع و باز است( معجم البلدان: ج ٣ ص ٧٦).

[٤] مُنصرَف، جايى ميان مكّه و بدر است كه ميان آن دو، چهار بريد( شانزده فرسنگ) فاصله است( معجم البلدان: ج ٥ ص ٢١١).

[٥] عَرْج، گردنه‌اى در جاده ميان مكّه و مدينه است( تقويم البلدان: ص ٧٩).

[٦] سُقياء، بخش مركز دهستان« فُرع» است كه ميان آن دو از سوى جُحفه، نوزده ميل فاصله است( معجم البلدان: ج ٣ ص ٢٢٨).