دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢١٥ - نكته

من آيند. پس بنگريد چگونه سفارشم را درباره ايشان رعايت مى‌كنيد».

حديث ثقلين، نشانه‌اى علمى و عملى بر عصمت اهل بيت : است؛ زيرا پيامبر خدا تمسّك جستن به آنان را مايه‌نگاهداشت از گم‌راهى مى‌شمرد و اين، دست نيافتنى است، مگر آن كه اينان، هدايت يافتگانِ مصون از خطا و گم‌راهى باشند. اين، محال است كه كسى به سوى هدايت رهنمون شود و خود، مصون از خطا در علم و عمل نباشد.

به سخن ديگر، كسى را كه خداوند، هدايتگر امّت و پاكيزه از هر پليدى قرارش داد و از ابتداى زندگى در سايه تربيت و تعليم پيامبر خدا قرار گرفت و پيامبر ٦ دانش خويش را به او آموخت و او را ميراثْ‌بان علوم الهى خويش قرار داد و با تعابير گوناگون او را ستود، كه: «اگر از او بگيريد، گم‌راه نمى‌شويد» و «على با قرآن است و قرآن با على است» و «على با حق است و حق با اوست» و «اين، صدّيق اكبر و فاروق امّت است كه ميان حق و باطل را جدا مى‌كند» و «تو پس از من، اختلافات امّت را برطرف مى‌كنى» و ... ممكن نيست همچون مجتهدى باشد كه گاه، رأى درست مى‌دهد و گاه، رأى خطا؛ بلكه او يك روح پاك و قلب روشن از هدايت ربّانى دارد و هرگز در مسير گم‌راهى قدم بر نمى‌دارد، او شريك قرآن و هم‌پيمان حق است سيره او جدا كننده حق از باطل (فاروق) و تفسيرش از دين، دليلى استوار است.