دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٨١ - حديث

و هر قومى هدايتگرى دارد»: پيامبر خدا فرمود: «هشدار دهنده منم و هدايتگر، على بن ابى طالب است».

٦٩٣. الدرّ المنثور به نقل از ابو برزه اسلمى: شنيدم پيامبر خدا مى‌فرمايد: « «تو فقط هشداردهنده‌اى»» و دستش را بر سينه خود نهاد. سپس آن را بر سينه على ٧ نهاد و فرمود: «" و هر قومى هدايتگرى دارد"».

٦٩٤. سعد السعود به نقل از ابو برده اسلمى، از پيامبر خدا، درباره سخن خداى متعال: «تو فقط هشداردهنده‌اى و هر قومى هدايتگرى دارد» دستش را بر شانه على ٧ نهاد و گفت: «هدايتگر پس از من، اين است».

٦٩٥. پيامبر خدا ٦ در وصيّتش درباره على ٧: اوست راهنماى ره‌يافته، خيرخواه امّتم و احياگر سنّتم. پس از من، او امام شماست.

٦٩٦. امام صادق ٧: خدايا! ما گواهى مى‌دهيم كه على ٧ بنده هدايتگر تو پس از پيامبرِ بيم‌دهنده و هشدار دهنده‌ات است و [نيز] راه راست تو، امير مؤمنان، پيشواى سپيدرويان و حجّت رساى توست.

٦٩٧. پيامبر خدا ٦: شبى كه به آسمان برده شدم، ميان من و پروردگارم، نَه فرشته مقرّبى بود و نه پيامبر مُرسَلى؛ و چيزى از پروردگارم نخواستم، جز آن كه بهتر از آن را به من عطا فرمود.

و در گوشم خوانده شد: «تو فقط هشداردهنده‌اى و هر قومى هدايتگرى دارد». گفتم: خدايا! من هشدار دهنده‌ام. هدايتگر كيست؟

خداوند فرمود: «آن، على بن ابى طالب است: