جلوههای دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ٧٧ - ١٣ آداب قرائت قرآن
(مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ اَلْيَوْمِ اَلْآخِرِ فَلْيَقُلْ خَيْراً أَوْ لِيَسْكُتْ)[١]
١٢. سرنوشت بيهودهگويان
در مدينه مرد دلقك و بِیکارِی بود.کار او فقط اِین بود که در تمام وقت با حرفهاِی بِیهوده مردم را مِیخنداند و گاه اذِیت مِیکرد. روزى امام سجاد ٧ با غلامان خود حركت مىكرد. مرد دلقك تا چشمش به آن حضرت افتاد با يك حركت به ظاهر خندهدار و البته آزار دهنده عباى آن حضرت را از دوش او برداشت و رفت. امام به او اعتناِیِی نكرد غلامان او بدنبال مرد دلقك رفته و عبا را از او پس گرفتند و بر دوش امام انداختند.
حضرت پرسِید: اين مرد چه كسى است؟ همراهان گفتند: او مرد دلغك و بِیکارِی است كه مردم را مىخنداند. امام سجاد ٧ فرمود: به او بگوِیيد: براى خداوند روزى است كه در آنروز بِیهودهگوِیان خسارت مىبينند. (إنّ لِلّهِ يَوما يَخسَرُ فيهِ المُبطِلونَ) [٢]
١٣. آداب قرائت قرآن
ِیکِی از بزرگان در بحث فقه آِیةالله آسِید علِی قاضِی شرکت مِیکرد. روزِی از اِیشان پرسِید: عدهاِی هنگام قرائت قرآن عوالم غِیب را مِیبِینند و غِیب و اسرار براِی آنها تجلِّی مِیکند ولِی ما چنِین امورِی را نمِیبِینِیم؟!
مرحوم قاضِی مدت کوتاهِی به چهره آن مرد نظر کرد و بعد از قدرِی تأمل فرمود: بله! آنها قرآن را تلاوت مِیکنند با شراِیط وِیژه: رو به قبله مِیاِیستند، سرشان پوشِیده نِیست، قرآن را با هر دو دست بلند مِیکنند و با تمام وجود به معانِی آن توجّه دارند. توجّه دارند جلوِی چه کسِی اِیستادهاند، اما شما قرآن را تلاوت مِیکنِید در حالِی که تا چانه زِیر کرسِی رفتهاِید و قرآن را روِی زمِین گذاشته و در آن مِینگرِید...![٣]
[١] بحار الأنوار، ط دارالاحِیاءالتراث، علامه مجلسِی، ج ٤٣، ص: ٦١.
[٢] نور الثقلين، عبد علي بن جمعة العروسي الحويزي، جلد ٤ ص: ٥٣٧.
[٣] تارِیخ العلام، ص: ٢٤٥.