جلوههای دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ٤٠٦ - ٢٥ ارزش عمل صالح به داشتن بصيرت دینی،
به او تنفس مصنوعِی داد و پزشكِی را به بالِینش آورد. هنوز حال غرِیق جا نِیامده بود كه شنِید دو نفر دِیگر در حال غرقشدن در رودخانه هستند دوباره به رودخانه پرِید و به زحمت آن دو نفر را نِیز نجات داد. اما پِیش از آنكه فرصت پِیدا كند صداِی چهار نفر دِیگر را كه در حال غرقشدن بودند، شنِید.
بالاخره آن مرد آن قدر قربانِی نجات داد كه خودش خسته شد و از پا افتاد. ولِی همچنان صداِی فرِیاد كمك از طرف رودخانه قطع نمِیشد. كاش اِین مردِ خِیرخواه چند قدمِی به طرف بالاِی رودخانه مِیرفت و متوجه مِیشد كه دِیوانهاِی مردم را ِیكِیِیكِی به آب مِیاندازد. در اِین صورت اِین همه انرژِی صرف نمِیكرد. به جاِی رفع معلول به علت آن پِی مِیبرد و جان افراد بِیشترِی را نجات مِیداد. [١]
٢٤. بصِیرت ناشِی از اعتقاد صحِیح
از داناى پيرى شنيدم در نصيحت به فردِی مىگفت: اى پسر به همان اندازه كه دل انسان به رزق و روزى تعلّق دارد، اگر به روزى دهنده تعلّق داشت، مقام او از مقام فرشتگان بالاتر مىرفت.
فراموشت نكرد ايزد در آن حال كه بودى نطفه مدفون و مدهوش
روانت داد و طبع و عقل و ادراك جمال و نطق و رأى و فكرت و هوش
ده انگشت مرتب كرد بر كف دو بازويت مركب ساخت بر دوش
كنون پندارى از ناچيز همت كه خواهد كردنت روزى فراموش؟ [٢]
٢٥. ارزش عمل صالح به داشتن بصيرت دِینِی،
براِی مشاهده کامل داستان رجوع شود به جلد اول، شماره ١٤ داستان شماره: ٢٥ با عنوان: اسلام همراه با بصيرت، ص: ٤٣٥. مرحوم شهِید مطهرِی بعد از نقل اِین داستان مِینوِیسد: خواجه ربِیع يك نمونه از زهّاد و عبّاد آن عصر بود، اما اين زهد و عبادت چقدر ارزش دارد؟! هيچ ارزشِی ندارد آدم در ركاب مردِی همانند علِی ٧ باشد ولِی در راه علِی با آن همه سفارشات مستمرّ رسولالله در مورد حقانِیّت او شك كند و عمل به احتياط نمايد!
[١] https://roozaneh.net/fun/story/ ساِیت داستانهاِی تأثِیر گذار.
[٢] گلستان سعدِی باب هفتم: در تأثِیر تربِیت حکاِیت شماره ١٥٨.