جلوههای دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ٧٣ - ٦ منع از گفتن القاب زشت
اللَّهُ قُلُوبَهُمْ لِلتَّقْوَى) [١] و خواندن رسولالله را با صداِی بلند نشانه جهل و نادانِی شمرده است.[٢]
نکته: در قرآن کرِیم، آرام صحبتکردن به طور کلِی در برابر همه مردم سفارش شده است: (و اغضُض مِن صَوتِکَ) [٣] صحبت آرام و آهسته اگر در غالب نصِیحت باشد زمِینه پذِیرش را در طرف مقابل بِیشتر فراهم مِیکند. برخِی از افراد در گفتار خود از لحن آرام و شمرده برخوردارند و از جملات زِیبا و مودبانه استفاده مِیکنند طبعاً چنِین کسانِی نسبت به دِیگران گفتارشان جذابِیّت بِیشترِی دارد.
٥. آداب صحبت با بزرگان و رهبران دِینِی
خداوند به عموم مومنان سفارش نمود که صدا زدن پِیامبر را همانند صدا زدن بِین ِیکدِیگر قرار ندهِید. (لاَ تَجْعَلُوا دُعَاءَ الرَّسُولِ بَيْنَكُمْ كَدُعَاءِ بَعْضِكُمْ بَعْضاً)[٤]چون آيه فوق نازل شد حضرت فاطمه ٣ هم مثل دِیگران، رسولالله ٦ را احترام نمود و ديگر از خواندن آن حضرت با عنوان پدر اجتناب كرد و به آن حضرت مِیگفت: يا رسولالله.
پِیامبر چند بار فرمود: فاطمه جان! اِین آيه درباره تو و فرزندان تو نازل نشده است، تو از منى و من از تو، اِین آيه درباره آن جفاكاران تندخو و خشنِ قريش نازل شده است، آنان که اهل جفا و درشتِی در گفتارند. تو هنگامِی كه من را مِیخوانِی به نام پدر بخوان که قلبم بيشتر شاد مِیشود و موجب رضاِیت و خشنودى پروردگار خواهد شد. (قُولِِی: ِیا اَبَتِ! فَاِنَّها اَحِْیا لِلْقَلْبِ وَ اَرْضى لِلرَّبِّ) [٥]
٦. منع از گفتن القاب زشت
يكى از ياران پيامبر اکرم ٦ بنام ثابتبنقيس هرگاه وارد مسجد مِیشد، مردم او را «به جهت کهولت سن» احترام كرده و راه باز مِیكردند تا كنار پيامبر بنشيند و گفتار پيامبر را بشنود. او روزى وارد مسجد شد در حالِی که مسجد پر از جمعيت بود، وِی جمعيت را شكافت و گفت: جا بدهيد تا نزد پيامبر بروم.
[١] سوره حجرات، آِیه ٣.
[٢] (اِنَّ الَّذِینَ ِیُنادونَکَ مِن وراءِ الحُجُرتِ اَکثَرُهُم لاِیَعقِلون) سوره حجرات، آِیه ۴۹.
[٣] سوره لقمان، آِیه ۱۹.
[٣] سوره فرقان، آِیه ٦٣.
[٤] المناقب، خوارزمي، موفّق بن احمد، ج٣، ص: ٣٢٠.