جلوههای دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ٢٨٣ - ١٠ علت بخل ورزیدن
٨. بخلورزِیدن نسبت به بخشش دِیگران
امِیرمؤمنان٧ بدون درخواست قبلِی براِی مردِی پنج بار شتر خرما فرستاد. آن مرد شخصِی آبرومندِی بود و جز از حضرت علِی از دِیگرِی درخواست نمِیکرد. ِیک نفر به آن حضرت گفت: ِیا علِی آن مرد که از شما درخواستِی نکرد تازه ِیک بار شتر خرما هم او را کفاِیت بود. حضرت فرمود: (لَا كَثَّرَ اللَّهُ فِيالْمُؤْمِنِينَ ضَرْبَكَ أُعْطِي أَنَا وَ تَبْخَلُ أَنْتَ) خداوند امثال تو را زِیاد نکند! من مِیبخشم، تو بخل مِیورزِی؟! اگر به کسِی کمک کنم آنچه را به او دادهام قِیمت آبروِیِی است که از او رِیخته شده است در صورتِی که روِیش را فقط در موقع عبادت به پِیشگاه خداوند بر زمِین مِیگذارد.[١]
٩. صفتِی بدتر از ظلم
امِیرمؤمنان علِی ٧شنِید که مردى مىگفت: بخيل از ظالم عذرش پذِیرفتهتر است. حضرت فرمود: چنين نيست زيرا شخص ظالم مِیتواند از ظلمِی که کرده توبه كند و اموال مردم را به صاحبانشان رد نمايد و بعد از رضاِیت آنان گناهش پاک شود، ولى بخل صفتِی است که موجب مِیشود فرد بواسطه آن صفت که ملکه او شده زكات خود را ندهد، به فقراء كمك نكند، صلهرحم به جا نِیاورد و از مهمان پذيرايى نکند. سپس فرمود: بهشت بر بخيل حرام است. [٢]
١٠. علت بخل ورزِیدن
روزِی مردِی، امام حسن مجتبِی ٧ را در راهِی دِید و از اِیشان پيرامون علت بخلورزِیدن سؤال کرد؟ حضرت فرمود: علت بخل آن است كه فرد اعتقاد دارد آنچه را به ديگرى مِیبخشد در واقع به منزله تلفشدن مالش است و آنچه را نگه مِیدارد موجب شرافت و بزرگِی او خواهد شد. (هُوَ أنْ يَرىَ الرَّجُلُ ما أنْفَقَهُ تَلَفاً وَ ما أمْسَكَهُ شَرَفاً)[٣]
[١] اصول کافِی، کلِینِی، محمد بن ِیعقوب، ط الاسلامية، ج٤، ص: ٢٢.
[٢] قرب الاسناد، ص: ٣٥.
[٣] مستدرك الوسائل و مستنبط المسائل، ج٧، ص: ٢٣٨.