جلوههای دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ١٢٩ - ١٤ برخی از آداب عرفی عیادت مریض
١٣. برخِی از آداب شرعِی عِیادت مرِیض
اول: کسِی که مرِیضِی را عِیادت مِیکند مستحب است نزد مرِیض بنشيند ولِی نشستن خود را طول ندهد مگر آن كه مريض درخواست و اصرار بر ماندن کند.
دوم: هنگام نشستن نزد مريض براِی ابراز تأسّف دست خود را روى هم گذارد يا بر پيشانى خود گذارد تا بدِین وسِیله با او همدردِی کند.
سوم: در حين دعا كردن و ِیا حتِّی در غِیر حالت دعا دست خود را بر پاِی مريض بگذارد به قصد همدردِی و تسکِین مرِیض.
چهارم: دعا كند و بگويد: (اللّهُمَّ اشْفِه بِشِفائكَ وَ داوِه بِدَوائِكَ وَ عافِه مِنْبَلائِكَ)
پنجم: هديهاى براى او ببرد. چيزى كه موجب خوشحالِی و راحتِی او شود.
ششم: سوره فاتحه را هفتاد مرتبه يا چهل مرتبه يا هفت مرتبه و يا لا اقل يك مرتبه براِی شفاِی او بخواند. در حديث است كه اگر سوره حمد را بر مِیتى هفتاد مرتبه بخوانى و او زنده شود هِیچ جاِی تعجّب نيست. سزاوار است كه بعد از خواندن حمد بر مريض، لباس مرِیض را تكان دهد.
هفتم: نباِید نزد مريض چيزى را بخورد كه مرِیض مِیل دارد و براى او ضرر دارد.
هشتم: كارى كه موجب دلتنگى مريض شود، نکند و او را به خشم نياورد.
نهم: از او درخواست دعا كند زيرا بِیمار دعايش مستجاب است.
حضرت صادق ٧ فرمود: سه نفر دعاِیشان مستجاب است: حاجى و جهاد كننده و مريض. از بِیمار طلب دعا کنِید که دعاِی او همانند دعاِی ملائکه است.
امِیرمؤمنان علِی ٧ فرمود: از بِین عِیادت کنندگان، کسِی ثوابش بِیشتر است که زودتر برخِیزد، مگر آنکه خود بِیمار نشستن او را بخواهد. [١]
١٤. برخِی از آداب عرفِی عِیادت مرِیض
هماهنگکردن قبل از ملاقات مرِیض. قبل از ملاقات بهتر است با تلفن زدن به نزدِیکان مرِیض هماهنگ کنِید. اگر چه هر بِیمارِی معمولاً چشم به راه دِیدار و احوالپرسِی دوستان و
[١] امالي طوسي، ص: ٢٨٠ عده الداعي، ص: ١٣٣.