جلوههای دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ٢٢٧ - ١٧٨٥ ٨ دو گونهبودن گرفتاریها
٨.٨. سه گونهبودن گناه
روزِی امِیرمؤمنان على ٧ به منبر رفت و پس از حمد و ثناِی الهِی فرمود: گناهان بر سه گونهاند: ١. گناهى كه آمرزيده مِیشود. ٢.گناهى كه آمرزيده نمِیشود.٣. گناهى که هم امِید است بخشِیده شود و هم ترس عدم بخشش دارد.
اما گناهى كه آمرزيده شود، گناهى است كه خداوند بندهاش را به خاطر آن گناه به گرفتارِی مبتلا نموده تا پاک شود، خداوند كريمتر از آن است كه بندهاش را دوبار مجازات نمايد.
اما گناهى كه آمرزيده نشود، عبارت است از ستم به مردم، زيرا خداوند سوگند ِیاد نموده به عزت و عظمتش كه ظلم هيچ ظالمى را بدون مجازات نگذارد، گرچه ظلم به اندازه زدن مشتى به مشتى، يا ماليدن دستى به دستى براى هوسرانى ِیا غِیر آن باشد. پس خداوند براى بندگان، از يكديگر قصاص مىگيرد تا ستمى از كسى بدون مجازات نماند، خداوند در روز قيامت همه مردم را براى حسابرسى زنده نماِید.
اما گناه سوم: گناهى است كه خداوند آن را پوشانِیده و امر به توبه نموده است. اگر فرد از گناه مخفِی خود ترسان باشد و به رحمت خدا امِیدوار «و توبه و استغفار کند» امِید است مشمول رحمت و مغفرت الهى شود. [١]
۹.٨. دو گونهبودن گرفتارِیها
در ماجراى كربلا، هنگامى كه امام سجاد ٧ را به عنوان اسير، همراه بازماندگان شهداى كربلا به شام در مجلس يزيد آوردند، يزيد مغرور براى نيكو جلوهدادن كار خود به يك توجيه و فرِیب مذهبى پرداخت، آيهاى از قرآن را خواند و علت مصائبى را كه خاندان رسالت به آن دچار شده بودند، نتِیجه عمل خود آنها دانست و گفت: خداوند مىفرمايد: (وَ مَا أَصَابَكُمْ مِنْ مُصِيبَة فَبِمَا كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ) [٢] هر مصيبتى به شما برسد، به خاطر اعمالى است كه انجام دادهايد.
امام سجاد بىدرنگ در پاسخ فرمود: اين در شأن ما نيست بلكه در شأن ما آيه ٢٢ سوره
[١] اصول کافِی، کلِینِی، محمد بن ِیعقوب، ط الاسلامية، ج٢ ص: ٤٤٣.
[٢] سوره شورى، آِیه ٣٠.