از آنجا كه عقِیده باطل چون كف روِی آب، ناپاِیدار است و با اندك تشكِیك و تردِید به لرزه مِی‌افتد، پِیامبر اکرم ٦ در مواضع متعددِی با راهنماِیِی قرآن از اِین شِیوه استفاده نمود: (قُلْ مَنْ يَرْزُقُكُمْ مِنَ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ قُلِ اللَّهُ وَ إِنَّا أَوْ إِيَّاكُمْ لَعَلَى هُدًى أَوْ فِي‌ضَلاَل مُبِين)[١] از آنان سؤال کن: كِیست كه شما را از آسمان و زمِین روزِی مِی‌دهد؟ سپس به آنان بگو: خداوند روزِی رسان است و ِیکِی از ما ِیا شما بر هداِیت و دِیگرِی بر گمراهِی آشكار هستِیم.

١٠. سازش ناپذِیرِی درباره اصول

گروهى خدمت رسول اكرم ٦ رسيده و گفتند: مسلمان‌شدن ما سه شرط دارد:

اول: اجازه دهيد تا يكسال ديگر، بت‌ها را پرستش كنيم. دوم: نماز بر ما ناگوار است اجازه دهيد نماز نخوانيم. سوم: از ما نخواهيد كه بت بزرگ را خودمان از بِین ببرِیم.

حضرت فرمود: از اين سه پيشنهاد فقط سومِی را مِی‌پذيرم. پِیامبر هرگز اينطور فكر نمِی‌كرد كه خب يك قبيله آمده‌اند مسلمان شوند اينها كه چندين سال بت ‌پرستِیده‌اند يكسال ديگر هم بپرستند و بعد خداپرست شوند تا بر تعداد مسلمانان افزوده شود.

پذيرفتن اِین امر، پذيرفتن بت‌پرستى بود نه فقط يك‌سال، اگر حتى مِی‌گفتند: يك شبانه‌روز هم اجازه دهيد كه بت بپرستيم باز هم محال بود پيامبر بپذيرد زيرا پيامبر در راه رسِیدن به هدف از وسائل نامشروعِی استفاده نمِی‌كرد. به عکس برخِی از مردم که معتقدند هدف وسِیله را توجِیه مِی‌کند و براِی رسِیدن به هدف عالِی از هر طرِیقِی ولو نا مشروع مِی‌توان بهره گرفت.[٢]

١١. طبِیب دوّار و استفاده از همه فرصت‌هاِی تبلِیغِی

از جمله شِیوه‌هاِی تبلِیغِی پِیامبر، فعالِیت پِیگِیر آن حضرت در همه عرصه‌ها و فرصت‌ها براِی گسترش اسلام بود. در عِین حال با خوش‌روِیِی در پِی صِید دل‌ها و ِیافتن دوستان و پِیروان جدِید بود، از سوِیِی در مِیان خانواده‌ها و قباِیل گوناگون حضور مِی‌ِیافت و هرگز به امِید

[١] سوره سبأ، آِیه ۲۴.

[٢] سِیرِی در سِیره نبوِی، مرتضِی مطهرِی، ص: ١١٨.