جلوههای دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ٣٣٩ - ٢٠ اعتقاد به کافیبودن محبّت اهلبیت
نکته: رسولالله ٦ فرمود: اگر اهل بدعت را ديديد صرِیحاً از آنان بيزارى بجوِیِید و آنها را لعن و نفرِین کنِید و بدِی کارشان را به مردم گوشزد کنِید و با برهان و دليل آنها را از چشم مردم بِیندازِید تا مردم از آنها دورى كنند و بدعتهاى آنها را ياد نگيرند. «با اِین کار از اِیجاد بدعتهاِی بعدِی هم جلوگِیرِی مِیشود» خداوند در برابر اين كار درجات شما را در آخرت بالا مِیبرد. (إِذَا رَأَيْتُمْ أَهْلَ الرَّيْبِ وَ الْبِدَعِ مِنْ بَعْدِي فَأَظْهِرُوا الْبَرَاءَةَ مِنْهُمْ وَ أَكْثِرُوا مِنْ سَبِّهِمْ وَ الْقَوْلَ فِيهِمْ وَ الْوَقِيعَةَ وَ بَاهِتُوهُمْ كَيْلَا يَطْمَعُوا فِيالْفَسَادِ فِيالْإِسْلَامِ وَ يَحْذَرَهُمُ النَّاسُ وَ لَا يَتَعَلَّمُوا مِنْ بِدَعِهِمْ...)[١]، [٢]، [٣]
٢٠. اعتقاد به کافِیبودن محبّت اهلبِیت : بدون عمل
زِید برادر امام رضا ٧ در مدِینه قِیام کرد، خانههاِی گروهِی را آتش زد و تعدادِی را کشت. به اِین جهت او را زِید آتشافروز نامِیدند. مأمون، خلِیفه وقت، افرادِی را فرستاد و او راگرفتند. ولِی به خاطر برادرش امام رضا از تقصِیر او در گذشت و دستور داد او را آزاد کنند.
حسنبنموسِی مِیگوِید: در خراسان در مجلسِی خدمت حضرت رضا ٧ بودم اتفاقاً زِید هم در مجلس حضور داشت، امام مشغول صحبت بود و زِید بِیاعتناء به سخنان آن حضرت از خود تعرِیف مِیکرد و به خوِیشتن مِیبالِید.
امام رضا سخنان زِید را شنِید و فرمود: اِی زِید! گفتار بقالهاِی کوفه تو را گول زده و مغرور کرده که مِیگوِیند: خداوند به خاطر پاکدامنِی فاطمه ٣ آتش جهنّم را به فرزندانش حرام کرده است. به خدا سوگند! اِین مقام، مخصوص حسن و حسِین٨ «ِیعنِی فرزندان بدون واسطه فاطمه» است. آِیا ممکن است پدرت موسِیبنجعفر ٧ بندگِی خدا را بکند، روزها را روزه بگِیرد، شبها را به عبادت بگذراند و تو معصِیت خدا را بکنِی با اِین حال فرداِی قِیامت هر دو داخل بهشت شوِید؟
[١] الكافي، جلد ٢، ص: ٣٧٥.
[٢] رسولالله ﷺ فرمود: هنگامِی كه بدعتها در بِین امتم پدِیدار گردد، بر عالم واجب است كه علم خويش را آشكار سازد و با روشنگرِی با آن بدعت مقابله کند اگر چنِین نكند مستحق لعنت الهِی خواهد شد. (إِذَا ظَهَرَتِ الْبِدَعُ فِيأُمَّتِي فَلْيُظْهِرِ الْعَالِمُ عِلْمَهُ فَمَنْ لَمْ يَفْعَلْ فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ) اصول کافِی، ط الاسلامية، ج١ ص: ٥٤.
[٣] امام صادق فرمود: با كسانى كه در دين بدعت مىگذارند همنشينى نكنيد. اگر چنِین کنِید شما هم يكى از آنان به شمار آييد. رسولخدا(فرمود: انسان بر كيش دوست خود است.(لَا تَصْحَبُوا أَهْلَ الْبِدَعِ وَ لَا تُجَالِسُوهُمْ فَتَصِيرُوا عِنْدَ النَّاسِ كَوَاحِد مِنْهُمْ قَالَ رسولالله الْمَرْءُ عَلَى دِينِ خَلِيلِهِ وَ قَرِينِهِ) اصول کافِی، جلد ٢، ص: ٣٧٥.