جلوههای دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ٢٦ - ١٨ برخی از آداب عرفی لباس پوشیدن
١٧. آراستگِی در برابر پروردگار در سختترِین شراِیط
عمل جراحِی به اتمام رسِید و همگِی از نهاِیت تواناِیِی خود براِی بهبود بِیمار استفاده کرده بودند. شوق و خوشحالِی از گذشتن اِین مرحله در سِیماِی همگِی هوِیدا بود... مرحوم امام ; بلافاصله پس از به هوش آمدن با وجود ضعف شدِیدِی که بر اِیشان عارض شده بود از وقت نماز پرسِید و اشاره کرد که عمامهاش را ببندند و محاسن اِیشان را شانه کنند. تا با آداب مستحب و آراستگِی کامل به نماز باِیستد. همه مبهوت ماندند که خداِیا اِین چه بنده عاشقِی است؟ چقدر در حضور خداوند ادب را مراعات مِیکند.[١]
١٨. برخِی از آداب عرفِی لباس پوشِیدن
سعِی کنِید همِیشه پِیراهن و شلوار شما تمِیز، خوش زرق و برق و بدون لک باشد. همِیشه کفشها واکس زده و در صورت امکان، رنگ لباسها همرنگ باشد. تا مِیتوانِید از لباسهاِی نامرتب و نخکِش شده، استفاده نکنِید، لباسها همِیشه تمِیز، اتوشده، خوشبو و معطّر باشند. براِی پوشِیدن لباس از جهات مختلف آدابِی ذکر شده که مِیتوانِید به کتاب ارزشمند «حلِیةالمتّقِین» مرحوم علّامه مجلسِی مراجعه نماِیِید.
[١] کتاب فصل صبر، صدِیقه مصطفوِی، ص: ٤٦.