و از آن غذا تهيه كنِید. يكى از اصحاب گفت: من ذبح گوسفند را به عهده مى‌گيرم. ديگرى گفت: پوست كندن آن به عهده من. سومى قطعه قطعه كردن آن را پذيرفت و چهارمى پختن و آماده كردن آن را به عهده گرفت. در اِین بِین رسول‌خدا فرمود: من هم هيزم جمع مى‌كنم.

عرض كردند: يا رسول‌الله! اين كار را هم ما انجام مِی‌دهِیم. حضرت فرمود: مى‌دانم شما مى‌توانيد ولى خداوند دوست نمِی‌دارد كسى را که با رفقاى خود همسفر شود و براى خود امتيازى نسبت به آنان قائل شود. سپس برخاست و به جمع آورى هيزم پرداخت.[١]

٥. توجّه به نِیّت هنگام کار کردن

ﷺ افرادى كه در محضر رسول‌خدا بودند گفتند: اِی کاش اِین جوان قدرت خود را در راه خدا به كار مى‌انداخت. (وَِیح هَذَا لَوکَانَ شَبَابه وَ جَلدِهِ فِى سَبِِیلِ اللهِ) پيامبر ﷺ فرمود: چنِین نگوِیيد، زيرا کار او از چند حال خارج نيست: اگر براى اداره زندگِیش كار مى‌كند تا محتاج ديگران نشود، در واقع در راه خدا قدم برداشته و اگر كار مى‌كند تا پدر و مادر ضعيف و كودكان را کمک كند باز هم در راه خدا قدم برداشته است. ولِی اگر با اين عمل مى‌خواهد بر ثروت خود بيفزايد و قصد دارد تا به فقراء افتخار و مباهات كند، او راه شيطان را رفته و از راه راست منحرف گشته است.[٢]

٦. رعاِیت دقِیق حقوق مردم در هنگام کار

رسول‌خدا ٦ فرمود: خِیاط‌هاِیِی كه در كار خود دقّت كافى ندارند و به امانات مردم خيانت مِی‌كنند، «مثلاً تکه پارچه‌هاِی دِیگران را بدون اجازه برمِی‌دارند و ِیا در نوع دوخت و ِیا خرِید پارچه نامرغوب کم‌کارِی مِی‌کنند...» آنان روز قيامت در حالى محشور مى‌شوند كه نوعى از همان پارچه‌هاِی دوخته که در آن خيانت كرده‌اند، پوشيده و در عذاب الهِی خواهند بود.

حضرت امير ٧ به خيّاطِی فرمود: پارچه‌ها را كمتر تكّه تكّه كن، حتّى الامكان تمام آن پارچه را استفاده کن، چنانچه تكّه‌هاِیى از پارچه اضافه ماند و مورد استفاده قرار نگرفت،

[١] . بحار الأنوار، ط دار الاحِیاء التراث، علامه مجلسِی: ج ٧٦ص: ٢٧٣.

[٢] المحجة البِیضاء، ج ٣، ص: ١٤٠.