جلوههای دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ٤٦١ - الف بیکاری
شماره ٤٢: بِیکارِی، کار و تلاش
الف: بِیکارِی
(كَانَ رسولالله ٦ ﷺ إذَا نَظَرَ إِلَى الرَّجُلِ فَأَعْجَبَهُ قَالَ لَهُ حِرْفَةٌ فَإِنْ قَالُوا لَا قَالَ سَقَطَ مِنْ عَيْنِي قِيلَ وَ كَيْفَ ذَاكَ يَا رسولالله قَالَ لِأَنَّ الْمُؤْمِنَ إِذَا لَمْ يَكُنْ لَهُ حِرْفَةٌ يَعِيشُ بِدِينِهِ)[١] هرگاه مردِی از جهاتِی توجّه رسولالله ٦ را به خود جلب مِیکرد، حضرت درباره او از اصحاب سؤال مِینمود که آِیا شغلِی دارد ِیا خِیر؟ اگر مِیگفتند شغلِی ندارد، مِیفرمود: از چشمم افتاد. وقتِی از علت آن سؤال مِیشد، حضرت مِیفرمود: مؤمن اگر حرفهاِی نداشته باشد دين را وسِیله معِیشت خود قرار مِیدهد.
در اِین شماره انتظار مِیرود که پاسخ سؤالات ذِیل واضح شده باشد:
• آِیا توکل به خدا و دعاکردن بدون کار و تلاش، معقول است، چرا؟
• نتِیجه نداشتن شغل براِی فرد خداشناسِ دِیندار چِیست؟
• مراد از کلام رسولخدا ٦ که فرمود: «براى دنيا چنان عمل كن كه گويا تا ابد زنده مىمانى و براى آخرت چنان عمل كن كه گويا فردا خواهى مُرد» چِیست؟
• آِیا کار و تلاش در هر حال پسندِیده است ِیا تنها در حال فقر و نِیاز؟
• اِین کلام «دانستم کار مرا غير من انجام نمِیدهد پس کوشش نمودم» به چه معناست؟
شرح کوتاه: با پِیشرفت جوامع بشرِی و حرکت آنها به سوِی آِینده مدرن، فنون و حرفهها دچار تغِیِیرات فراوانِی گردِید. بسِیارِی از شغلهاِی قدِیمِی از بِین رفت و موقعِیتهاِی کارِی جدِیدِی جاِیگزِین آنها شد. اِین امر موجب شد که برخِی از مردم به جهت اِین که تواناِیِی هماهنگِی با تغِیِیرات جامعه را نداشتند شغل خود را از دست داده و بِیکار شدند ِیا اگر هم بر شغل سابق خود پا بر جا ماندند درآمد چندانِی نداشتند به جهت تعصّب به اِین که حتماً همان شغل قبلِی و ِیا احِیانا همان شغل آباء و اجدادِی خود را باِید داشته باشند.
[١] جامع ألاحاديث الشيعة، ج٢٢، ص: ٢٩٦.