جلوههای دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ٣٢٥ - الف بدعت
شماره ٣٦: بدعت، سنّتحسنه
الف: بدعت. ب: سنّتِحسنه
الف: بدعت
• قال الله الحکِیم: (رَهْبَانِِیةً ابْتَدَعُوهَا) [١] آنان رهبانِیّت «ترک دنِیا» را بدعت گذاردند.
• پِیامبر اکرم ﷺ : (كُلُّ بِدْعَة ضَلَالَةٌ وَ كُلُّ ضَلَالَة سَبِيلُهَا إِلَى النَّارِ) [٢]هر بدعتِی گمراهِی است و هر گمراهِی سرانجام آن دوزخ است.
در اِین شماره انتظار مِیرود که پاسخ سؤالات ذِیل واضح شده باشد:
• فلسفه تحرِیم بدعت چِیست؟ چرا در قرآن و رواِیات به شدّت نهِی شده است؟
• بدعتهاِیِی که در قرآن بدان اشاره شده، دو مورد آن را بِیان کنِید.
• در مواجهه با بدعتگذار چه باِید کرد و چگونه رفتار کرد؟
• در عصر حاضر چه بدعتها ِیا خرافاتِی در جامعه شاِیع است؟چند نمونه ذکر نماِیِید.
• فرق بِین بدعت و خرافات چِیست؟ فرق بِین بدعت و سنّتحسنه چِیست؟
شرح کوتاه: بدعت در لغت به معناى نوآورى ِیا اختراع چِیزى بدون نمونه پِیشِین است[٣]و در اصطلاح بدعتگذار به كسى گفته مِیشود كه احکام الهِی را مطابق با سلِیقه شخصِی خود اضافه ِیا کم و ِیا حذف کند. نوآورى و اختراع در امور علمى و صنعتى... امرى شاِیع و پسنديده است ولى در امور دينى كه پايه آن قوانين الهى است، وارد كردن هرگونه عقيده و سليقه شخصى و انتساب آن به خداوند، قابل پذيرش نيست و به عنوان ِیکِی از آفاتهاِی دِین اسلام محسوب مِیشود.
[١] سوره حدِید، آِیه ۲۷.
[٢] اصول کافِی، کلِینِی، محمد بن ِیعقوب، ط الاسلامية، ج١ ص: ٥٦.
[٣] لسان العرب، ج۱، ص: ۳۴۲، مقاِیِیس اللغه، ج۱، ص: ۲۰۹.