معاويه تصمِیم گرفت لعن به امِیرمؤمنان على ٧ را به‌صورت علنِی تروِیج دهد با اِینکه در احادِیث متعدد نبوِی امر به محبت آن حضرت شده است. معاويه دستورالعملِی در اِین جهت براِی کارگزاران خود فرستاد و از نقل فضائل حضرت علِی ٧ منع کرد و دستور لعن و بِیزارِی از آن حضرت را صادر کرد. طبرِی درباره بِیزارِی مسلمانان از امِیرمؤمنان ٧ مِی‌نوِیسد: بعد از دستور معاويه، قرِیب به هشتاد و چهار سال در شرق و غرب عالم به اِین روِیه عمل مِی‌شد تا زمانِی که عمربن‌عبدالعزيز اِین بدعت زشت را برداشت.[١]

٩. تغِیِیر احکام شرعِی به اسم نوآورِی

روزِی ِیکِی از خلفاء وارد مسجد شد و دِید مردم به‌صورت فرادِی در حال خواندن نماز مستحبِی در ماه مبارک رمضان هستند. در همانجا دستور داد که نمازهاِی مستحبِی را مثل نمازهاِی واجب به جماعت بخوانند جالب اِینکه بعد از اِین دستور گفت: اِین خوب بدعتِی است در اسلام. (نعمت البدعة هذه)

به اِین هم قناعت نکرد و گفت: دو چِیز در عصر رسول‌الله ٦ مشروع و جائز بود و من آن را ممنوع مِی‌کنم: اول: ازدواج موقّت. دوم: متعه‌ِی حج، اهل‌حدِیث صدور اِین کلام را به عنوان امر مسلّم پذِیرفته‌اند.[٢] وِی الفاظ اذان را هم در نماز صبح تغِیِیر داد به اِین صورت که امر کرد بجاِی گفتن: (حيّ على خير العمل) بگوِیند: (الصلاة خير من النوم) با اِینکه اِین امر به طور قطع خلاف عملکرد رسول‌الله ٦ است و پِیامبر اکرم ﷺ به طور علنِی از آن نهِی نمود. [٣]

[١] تارِیخ عمومِی حدِیث، ص: ٩٩. سِیره و سِیماي امام حسِین(، ص: ١٢٥. من لا يحضره الفقيه، ج‌٢ ص: ١٣٧‌،وسائل الشيعة،طبع آل‌البِیت( ج‌٨، ص: ٤٥‌، الطرائف ج ٢ ص: ٤٥٥، ادوار فقه ج١ ص: ٤٣٨، تقييد العلم: ٥٠. جامع بيان العلم و فضله ١: ٦٤، و تقييد العلم: ٥٠. موطأ مالك ١: ١١٤، كنز العمال ٨: ٤٠٧/ صحيح البخاريّ ٣: ٥٨، سنن البيهقيّ ٢: ٤٩٣.

[٢] تارِیخ طبرِی، مؤسسة الاعلمِی، ج۳، ص: ۲۷۷،البِیان و التبِیِین للجاحظ، ج٢ ص: ٢٢٣. أحکام القرآن للجصّاص، ج ١ص٣٤٢. ٢/١٨٤) تفسِیر القرطبِی (٢/٣٧٠) المبسوط للسرخسِی الحنفِی- فِی باب القرآن من کتاب الحجّ- و صحّحه، زاد المعاد لابن القِیّم (١/٤٤٤) فقال: ثبت عن عمر، تفسِیر الفخر الرازِی (٢/١٦٧ و ٣/٢٠١، ٢٠٢) کنز العمّال (٨/٢٩٣) نقله عن کتاب أبِی صالح و الطحاوِی، و (ص ٢٩٤) الغدِیر فِی الکتاب و السنه و الادب، ج ٦، ص: ٢٩٩.

[٣] موطأ مالك: كتاب الصلاة الباب الاول الحديث الثامن.