جلوههای دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ٧٦ - ١١ ایمان به خدا و لزوم حفظ زبان
به تو سود رساند بگو و از سخنان بِیهوده دورِی کن. [١]
١٠. زبانت را حفظ کن همچنان که اموالت را حفظ مِیکنِی
حضرت علِی ٧ فرمود: سخن در اختِیار تو است مادامى که آن را بر زبان جارى نکرده باشى، ولى همِینکه سخن گفتى آن کلام دِیگر در اختِیار تو نِیست بلکه تو در بند آن گرفتار مىشوِی «اگر سخن بِیمورد و بِیجا و ِیا به ناحق باشد در نزد خدا و مردم نسبت به آن مسؤل خواهِی بود.» پس مراقب گفتارت باش و هر حرفِی را بدون تفکر در عواقب آن بر زبان جارِی نکن. زبانت را همانند طلا و نقره حفظ کن، چه بسا سخنِ ناپسندِی که به دِیگرِی زدِی و به عقوبت آن نعمتى از تو سلب شد.
پس هر چه را نمىدانى از گفتن آن خوددارى کن. خداوند بر اعضاِی بدنت چِیزهاِیى را واجب کرده که روز قِیامت از آنها سؤال خواهد کرد. در قِیامت کسى که زبانش بر او حکومت کرده و کلام او در اختِیارش نبوده و هر سخنِی که به ذهنش رسِیده بدون ارزِیابِی بر زبان جارِی کرده، چنِین کسِی خوار و ذلِیل خواهد شد. هر کس پرحرف باشد طبِیعتاً خطاِیش زِیادتر است و هر کس خطاِیش زِیاد باشد حِیاِی او اندک است و هر کس حِیاِیش اندک باشد تقواِی او اندک و دلش مرده و هر کس دلش مرده باشد، وارد دوزخ خواهد شد.[٢]
١١. اِیمان به خدا و لزوم حفظ زبان
حضرت فاطمه ٣ روزِی نزد پِیامبر اکرم ٦ آمد و برخِی مشکلات زندگِی را به آن حضرت عرض کرد. پِیامبر در ضمن درد دل با فرزندش فاطمه، نوشتارِی را به او داد و فرمود: دخترم! آنچه را در لوح نوشته شده بخوان و به خاطر بسپار که بسِیار مفِید خواهد بود! در آن لوح سه مطلب نوشته شده بود:
هر کس به خدا و روز قِیامت اِیمان دارد نباِید همساِیه خود را بِیازارد.
هر کس به خدا و روز قِیامت اِیمان دارد باِید مهمانش را احترام کند.
هر کس به خدا و روز قِیامت اِیمان دارد باِید ِیا سخن حق بگوِید و ِیا سکوت کند.
[١] من لاِیحضره الفقِیه، ج ٤، ص: ٣٩٦.
[٢] بحارالانوار، علامة مجلسي، مؤسسة الوفاء، ج ٦٨ ص: ٢٨٦.