اِین در حالِی بود که پِیامبر ﷺ با تندخوِیِی و تهمت مخالفان مواجه مِی‌شد. هر گاه شخصِیت آن حضرت آماج تِیرهاِی تهمت و دشنام كوردلان جاهل واقع مِی‌شد، آن حضرت از روِی كرامت و بزرگوارِی و سعه صدرِی که داشت، اغماض و گذشت مِی‌کرد. ابن‌هشام در سِیره‌اش مِی‌گوِید: علماِی ِیهود از پِیامبر پرسش‌هاِی عِیب‌جوِیانه متعددِی مِی‌كردند و شبهاتِی را به منظور مشتبه‌شدن حق و باطل مطرح مِی‌كردند ولِی آن حضرت به طور كامل و با حوصله پاسخ آنها را مِی‌داد. [١] انس خادم پِیامبر مِی‌گوِید: مدت نه سال در خدمت پِیامبر ٦ بودم، امّا به ِیاد ندارم هِیچ‌گاه گفته باشد: چرا فلان كار را به انجام نرساندِید. هرگز در كارِی از من عِیب نگرفت.

١٤. توجّه به عموم مردم بوِیژه جوانان و مستمندان

با توجّه به روحِیه حق‌پذِیرِی در جوانان و مستمندان برخلاف ثروتمندان مستکبر که از پذِیرش حق معمولاً اعراض مِی‌کنند، پِیامبر در تبلِیغ اهتمام وِیژه‌اِی به جوانان و فقرا داشت. اِیمان آوردگان نخستِین، بِیشتر از ضعفا و جوانان بودند به طورِی كه گاهِی سران شرك نزد افرادِی چون عبدالمطلب و ابوطالب، اِین شكاِیت را مِی‌بردند كه محمّد، جوانان، بردگان و كنِیزان ما را از راه به در برده است. نمونه‌اِی از مستمندان و جوانانِی که مورد توجّه خاص پِیامبر بودند عبارتند از: عمّار ِیاسر، صهِیب‌بن‌سنان، بلال‌بن‌رباح، خبّاب‌بن‌الارت و عامر‌بن‌فهِیرة...[٢]

١٥. مرحله‌بندِی و زمانبندِی در امر تبلِیغ

در همه امور خصوصا در امر تبلِیغ، زمان‌بندِی فعالِیت‌ها براِی استفاده بهتر از فرصت‌ها ضرورت دارد. مراحل دعوت نبوِی به سه مرحله تقسِیم مِی‌شود:

 اول: دعوت مخفِیانه كه سه سال به طول انجامِید طبق آِیه شرِیفه: (وَ أَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ)[٣] پِیامبر اکرم ابتدا سعِی در دعوت خصوصِی و فردِی نمود تا در دعوت علنِی در برابر

[١] سِیره ابن‌هاشم، ص: ۲۶۲.

[٢] سِیره رسول‌الله( عباس زرِیاب، ص: ۱۱۵.

[٣] سوره شعراء، آِیه ۲۱۴.