روح تسلِیم و رضاِیت‌مندِی از تقدِیرات الهِی را در او مشاهده کرد و به او گفت: با اين معرفت و روح تسليم و رضا كه شما دارِید مطمئناً اشتباهِی رخ نداده و خود شما براِی همسرِی من تعيين شده‌ايد. [١]

سوال: فکر کنِید با دوستان صمِیمِی ِیا خانواده خود به رستورانِی رفته‌اِید تا ساعاتِی را با آنان به خوشِی بگذرانِید. همه چِیز خوب پِیش مِی‌رود و غذا هم عالِی است اما هنگام پرداخت صورت حساب، حسابدار در محاسبه اشتباه کرده و چند دقِیقه‌اِی درگِیر صحبت با او مِی‌شوِید. شما جزء کدام دسته از افراد هستِید؟

آِیا از آن شب،خاطره ‌خوش‌معاشرت با دوستانتان و صرف غذاِی لذِیذ در ذهنتان تداعِی شده و خاطرات‌خوش آن شب در نظر شما پر رنگ است ِیا درگِیرِی با حسابدارِی ذهن شما را مشغول مِی‌کند و بجاِی خاطرات زِیبا تنها به نکات منفِی و تلخ آن مهمانِی مِی‌اندِیشِید؟ اگر از دسته دوم هستِید، ِیاد بگِیرِید که در نوشتار سِیاه باِید به پس زمِینه روشن آن هم دقت کرد و نکات مثبت هر اتفاقِی را هم مد نظر داشت به نقاط مثبت در زندگِی با همسر و دوستان خود بِیندِیشِید نه صرفاً نقاط تِیره آن. اجازه ندهِید افکار منفِی در شما تأثِیر گذارده و روحِیه شما را تضعِیف کند.

٢. ثمره خوش‌گمانِی به خداوند

خداوند به حضرت داوود ٧ وحى نمود: هركس به حقِیقت کسِی را دوست بدارد، سخنش را باور مِی‌كند «ِیعنِی اگر بنده‌ام به حقِیقت من را دوست بدارد سخنان من را تصدِیق مِی‌کند» اگر با کسِی انس بگيرد، گفتار و كردارش را مِی‌پسندد «آنچه را خداوند براِی او مقدّر نموده از آن راضِی است و براِی خود خِیر مِی‌داند» و اگر به کسِی اعتماد كند، بر او تكيه مِی‌كند، اگر مشتاق او باشد، در رفتن به سوى او تلاش فراوان مِی‌کند.

اى داوود! ياد من، از آنِ ذاکران است، بهشت من، از آنِ فرمانبرداران است. ديدارم از آنِ مشتاقان و خودم ويژه محبِین هستم. (و زيارَتي للمُشتاقِين و أنا خاصّهٌ للمُحِبِّين)[٢]اى داوود! به خدا

[١] داستان معنوِی، ص: ٥٤.

[٢] عدة الداعي و نجاح الساعي، ص: ٢٥٢‌.