جلوههای دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ١١٤ - ٢ بینیازی از مردم در سایه کار و تجارت
سِیزدهم: آداب تجارت
قال الله الحكيم: (يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاَ تَأْكُلُوا أَمْوَالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْبَاطِلِ إِلاَّ أَنْ تَكُونَ تِجَارَةً عَنْ تَرَاض مِنْكُمْ)[١] اِی اهل اِیمان، در اموال دِیگران به باطل «ِیعنِی بدون رضاِیت و بدون معامله صحِیح» تصرّف نکنِید مگر بوسِیله تجارت و معامله رضاِیتمندانه با آنان.
امام صادق ٧ فرمود: ابلِیس درباره بنِیآدم، هر چند خسته و ناتوان شده باشد ولِی در سه مورد امِید فرِیبدادن او را دارد:.
اول: هنگامِی که فرد مالش را از راه حرام به دست آورد.
دوم: هنگامِی که واجبات مالِیش را پرداخت نکند.
سوم: هنگامِی که مالش را در راه ناروا و حرام مصرف کند. [٢]
١. حتِّی سوزن را هم از لباس بيرون نمىآوردند
در تفسير آيه شرِیفه: (رِجَالٌ لاَ تُلْهِيهِمْ تِجَارَةٌ وَ لاَ بَيْعٌ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ وَ إِقَامِ الصَّلاَةِ) «آنان مردانى هستند که تجارت و خرِید و فروش آنان را از ياد خدا باز نمىدارد.» آمده است: آنان آهنگران و چرم دوزانى بودند كه هرگاه چکش آهنگرى را بالا مىبردند يا سوزن را در چرم فرو مىكردند به مجردِی که صداى اذان را مىشنيدند، سوزن را از چرم بيرون نمىآوردند و پتك را بر آهن فرود نمىآوردند «به همِین مقدار هم راضِی نبودند که نماز اول وقت را به تأخِیر بِیندازند» بلكه آن را رها کرده و به نماز مىايستادند.[٣]
٢. بِینِیازِی از مردم در ساِیه کار و تجارت
در عصر پِیامبر اکرم ٦ يكى از اصحاب، از نظر معِیشت زندگى در فشار بود، همسرش به او گفت: كاش خدمت رسولخدا رفته و از او چيزى مىخواستى. او خدمت رسولخدا رسِید تا چِیزِی درخواست کند قبل از آنکه خواستهاش را مطرح کند، پِیامبر فرمود: هر کس از ما
[١] سوره نساء، آِیه ٣٩.
[٢] الخصال، شِیخ صدوق، ص: ۱۳۲ حدِیث ۱۴۱.
[٣] منابع فقه شيعه، ج٢٣، ص: ٢٧١.