بيرون آمد. در بين راه مردِ يهودى فقيرِی با لباس‌هاى كهنه و اندامى ضعيف به آن حضرت برخورد كرد و گفت: يابن‌رسول‌الله! جدّ شما ‌فرمود: دنيا زندان مومن و بهشت كافر است. (الدُّنيا سِجْنُ الْمُؤْمِنِ و َ جَنَّةُ الْكافِرِ) ولى دنيا را مى‌بينم كه بهشت شماست و از آن برخوردار هستِید و لذت مى‌برِید و زندان من است زِیرا در سختى و فقر به سر مِی‌برم.

امام فرمود: اگر به آنچه خداوند براى مومنان در بهشت آماده كرده بنگرى كه هيچ چشمى آن را نديده و هيچ گوشى توصِیف آن را نشنيده، خواهى دِید كه من، قبل از ورود به آنجا در زندانى تنگ به سر مى‌برم. در مقاِیسه با نعمت‌هاِی بهشتِی دنِیا زندانِی تنگ است. اگر به آنچه خداوند از آتش و عذاب آخرت براى كفار آماده كرده بنگرى، خواهى فهمِید كه کفّار قبل از رفتن به عالم آخرت در اين دنيا در بهشتى وسيع و نعمتى كامل بسر مى‌برند.[١]

١١. پوشيدن لباس‌هاى زيبا و مرتّب در مراسم عبادِی

‌امام حسن مجتبِی‌٧ براِی نماز بهترين لباس خود را مى‌پوشيد و مِی‌فرمود: خداوند زيباست و زيباِیى را دوست مِی‌دارد. من خود را براى خدا آراسته مى‌كنم. (إِنَّ اللَّهَ جَمِيلٌ يُحِبُّ الْجَمَالَ فَأَتَجَمَّلُ لِرَبِّي) خداوند در قرآن کرِیم مِی‌فرماِید: (خُذُوا زِينَتَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِد‌) [٢]خود را در هنگام عبادت زينت دهِید. از اِین رو من دوست ‌دارم بهترين لباس خود را بپوشم. [٣]

١٢. نظافت حتِّی در واپسِین لحظات عمر

صبح عاشورا امام حسِین٧ دستور داد خِیمه‌ها را بر پا کنند با اِینکه مِی‌دانست تا لحظاتِی دِیگر همگِی به فِیض شهادت مِی‌رسند. ِیکِی از خِیمه‌ها را براِی شستشو و نظافت قرار داد. ابتدا بُرِیر و سپس عبدالرحمان انصارِی ِیکِی پس از دِیگرِی وارد آنجا شدند. برِیر در اِین موقعِیت حساس با عبدالرحمن شوخِی مِی‌کرد و او را مِی‌خنداند.

عبدالرحمن به او گفت: اِی برِیر! الآن که وقت مزاح نِیست؟! برِیر در پاسخ گفت: تمام خوِیشاوندانم مِی‌دانند که من اهل مزاح و سخن باطل نبوده و نِیستم نه در جوانِی و نه در

[١] محجة البيضاء، ج ٤، ص: ٢١٨.

[٢] سوره اعراف، آِیه ٣١.

[٣] مستند الشيعة في أحكام الشريعة، ج‌٤، ص: ٣٧٢‌. وسائل الشيعة، طبع آل‌البِیت( ج‌٤، ص: ٤٥٥‌.