پدر و مادر را در نظرم لذت‌بخش‌تر و گواراتر از خواب شيرين قرار بده، چنان کن كه خواسته‌هاى آنان را همِیشه بر مِیل و خواسته خود مقدم بدارم، احسان و نيكى آنان را در حق خود بسِیار شمارم هر چند اندک باشد، احسان و نيكى خود را در حق آنان اندک شمارم هر چند زياد باشد.

خداِیا! صدايم را در برابر پدر و مادر، آرام و نرم و پاكيزه قرار بده. قلبم را نسبت آنان مهربان و دلسوز قرار بده.خدايا! آنان را به سبب تلاشِی که در تربيت من نموده‌اند پاداشى نيكو عطا فرما و به خاطر گرامى داشتن من اجر و پاداش مضاعف عنايت فرما، همچنان که من را در كوچكى نگهدارى نمودند، تو نِیز از آنان محافظت فرما. خدايا! اگر احِیاناً اذيتى از من به آنان رسيده يا حقى از آنان را ضايع کرده‌ام، در عوض آن از گناهان آنان درگذر و بر مقام و منزلت و حسناتشان بِیفزا و بدى‌هاِی آنان را به چند برابر به نيكى تبديل فرما.

خدايا! اگر احِیاناً آنان در گفتارشان با من کوتاهِی ِیا زِیاده‌روِی نموده‌اند و حقى از حقوق من را تباه ساخته‌اند، من از حق خود گذشتم تو هم از خطاِی آنان درگذر، من! از آنچه آنان در حقم انجام داده‌اند ناراحت نيستم چرا كه آنان حق بزرگِی برگردن من دارند، نيكى آنان نسبت به من قديمى‌تر و لطفشان بر من بيشتر از آن است كه در مقام تلافِی برآِیم. آنان مدت زيادى به تربيت من مشغول بوده و سختى‌هاى زيادى در نگه‌دارِی و تأمين آسايش من کشِیده‌اند، من هرگز نمى‌توانم حقشان را ادا كنم و خوبِی‌هاِیشان را جبران کنم. خدايا! بر محمّد و خاندان او درود فرست و از بهترين مواهبِی که به پدران و مادران مومن داده‌اى، به پدر و مادر من نِیز عطا فرما، اى مهربان‌ترين مهربانان. خدايا! چنان کن که هرگز در نمازهاِی شبانه‌روزِی از دعا براِی آنان غفلت نکنم.

٢٩. مأنوس‌بودن با پدر و مادر

زکرِیا‌بن‌ابراهِیم ابتدا مسِیحِی بود سپس مسلمان شد و براِی مراسم حجّ به سوِی مکّه حرکت کرد. در آنجا به محضر امام صادق ٧ رسِید و عرض کرد: من مسلمان شده‌ام. حضرت فرمود: از اسلام چه دِیده‌اِی که به خاطر آن مسلمان شدِی؟ او گفت: اِین آِیه موجب هداِیت من شد که خدا به پِیامبر خود فرمود:(مَا كُنْتَ تَدْرِِی مَا الْكِتَابُ وَ لاَ الْإِيمَانُ وَ لكِنْ جَعَلْنَاهُ نُوراً نَهْدِِی بِهِ مَنْ نَشَاءُ)[١] قبل از آن که وحِی به تو برسد نه مِی‌دانستِی کتاب چِیست و نه فهم آن را داشتِی که

[١] سوره شورِی، آِیه ٥٢.