جلوههای دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ٣٤٦ - ٣٤ تلاش برای مقابله با تحريفات جامعه
امان خدا. اِین کلام هم صحِیح نِیست و بهتر آن است بگوِیِیم: به حال خود واگذارش کردِی. ِیا گفته مِیشود: انسان جاِیز الخطا است ِیعنِی مِیتواند هر خطا و ظلمِی را مرتکب شود و هِیچ مانعِی هم ندارد.
٢٩. شِیطان و بدعت گذارِی، رجوع شود به موضوع آزادِی در همِین جلد، شماره٣٣ داستان شماره ۷، با عنوان: سختگِیرِی نشانه کجروِی در دِین، ص:٢٦٦.
٣٠. بدعتِی ننگِین، رجوع شود به شماره ٢٩ در همِین جلد، بخش آداب تبلِیغ، داستان شماره ٤٤ با عنوان: تأثِیر گفتار معلّم در سرنوشت جامعه، ص: ١٥٩.
٣١. رهبانِیّت «ترکدنِیا و گوشهگِیرِی» نوعِی بدعت، رجوع شود به شماره ٣٣ داستان شماره ۵ با عنوان: بعثت رسول الله ﷺ بر شرِیعت سهله، ص: ٢٨٧.
٣٢. عزادارِی غِیر مشروع، رجوع شود به جلد اول، شماره ٥ بخش دوم: رِیاکارِی، داستان شماره ١٦ با عنوان: هدف اسلام نيست، ص: ١٦٨.
٣٣. بدعتِی نو پِیدا، رجوع شود به جلد دوم، شماره ٢٢ داستان شماره ٣٧ با عنوان: نهِی از منکرِ بىمورد و بِیجا! ص: ٢٦٣.