بعد از دفن مصطفى خمِینِی فرزند مرحوم امام مردم متفرق شدند. به مجردِی که اذان ظهر را گفتند، امام وضو گرفت و فرمود: من مِی‌روم مسجد. مردِی به يكى از همراهان امام گفت: زودتر برو به خادم مسجد بگو: سجاده را پهن كند که آقا امروز هم به مسجد مِی‌آِید.

وقتى مردم فهمِیدند در چنِین شراِیطِی امام به مسجد مِی‌آيد، جمعيت در حال ناراحتِی به مسجد آمدند ولِی با کمال تعجّب دِیدند امام با آرامش و بدون ضجّه و زارِی داخل مسجد شد. کسِی در چهره امام ناتوانِی، نا امِیدِی و اضطرابِی را ندِید. مردم با تعجّب به همديگر مِی‌گفتند: (خمِینى أبداً ما يَبكِى) چطور شده که مرحوم امام اصلاً ضجّه نمِی‌زند. امام نمازش را خواند بعد از نماز هم روضه خوانِی مختصرِی در مسجد انجام گرفت... [١]

٤. توجّه به معنوِیت

مردِی به محضر امام سجاد ٧ آمد و از وضعِیت خود شكاِیت كرد. امام سجاد فرمود: بِیچاره انسان كه در هر روز، دستخوش سه مصِیبت است كه از آنها عبرت نمِی‌گِیرد، اگر عبرت بگِیرد، مصائب دنِیا بر او آسان شود.

 اول: هر روزِی كه مِی‌گذرد از عمر او كاسته مِی‌گردد ولِی غصه آن را نمِی‌خورد در حالِی كه اگر از مال او كاسته مِی‌شد قابل جبران بود، ولِی عمر، قابل جبران نِیست.

 دوم: هر روز، رزق و رزقِیش مِی‌رسد که اگر از راه حلال باشد حساب دارد و اگر از حرام باشد عِقاب دارد. اِین حساب و عِقاب در دادگاه الهِی در انتظار او است.

 سوم: مصِیبت سوم که از همه بزرگ‌تر است اِین كه هر روزِی که از عمر انسان مِی‌گذرد، به همان اندازه به آخرت نزدِیک مِی‌گردد ولِی غصه آن را نمِی‌خورد در حالِی که نمِی‌داند اهل بهشت است ِیا دوزخ؟ اگر به راستِی در فكر اِین سه مصِیبت مهم باشد، گرفتارِی‌هاِی مادِی در برابر او ناچِیز و آسان خواهد شد. [٢]

[١] سرگذشتهاى ويژه از زندگى امام خمينى شريف جلد ص: ٦٥.

[٢] (مِسْكِينٌ ابْنُ آدَمَ لَهُ فِي‌كُلِّ يَوْم ثَلَاثُ مَصَائِبَ لَا يَعْتَبِرُ بِوَاحِدَة مِنْهُنَّ وَ لَوِ اعْتَبَرَ لَهَانَتْ عَلَيْهِ الْمَصَائِبُ وَ أَمْرُ الدُّنْيَا) بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، ج‌٧٥، ص: ١٦٠.