که مِی‌فرماِید:(إِذَا حُيِّيتُمْ بِتَحِيَّة فَحَيُّوا بِأَحْسَنَ مِنْهَا أَوْ رُدُّوهَا)[١] نِیکِی دِیگران را به بهتر از آن جبران کنِید. من فکر کردم در مقابل هدِیه کنِیز بهتر آن است که او در راه خدا آزاد کنم. [٢]

١٥. رعاِیت ادب در تذکّر به بزرگ‌ترها

روزِی امام حسن و امام حسِین٨ از محلِی مِی‌گذشتند. پِیرمردِی را دِیدند که مشغول وضو است. ولِی به طور صحِیح وضو نمِی‌گِیرد. لذا تصمِیم گرفتند به طور غِیرمستقِیم وضوِی صحِیح را به او بِیاموزند. ابتدا با ِیکدِیگر به گفتگو پرداختند به طورِی که پِیرمرد سخن آنان را شنِید.

ِیکِی گفت: وضوِی من از وضوِی تو کامل‌تر است. دِیگرِی گفت: وضوِی من کامل‌تر است. سپس نزد پِیرمرد آمده و گفتند: ما وضو مِی‌گِیرِیم. شما ببِینِید! کدامِیک از ما صحِیح وضو مِی‌گِیرد! هر دو وضوِی صحِیحِی جلوِی چشم پِیرمرد گرفتند.

آنگاه از پِیرمرد پرسِیدند: وضوِی کدامِیک از ما صحِیح است؟ پِیرمرد تازه متوجه شد که وضوِی صحِیح چگونه است و منظور اصلِی آن دو کودک آموختن وضوِی صحِیح به او بوده ولِی با کناِیه به او تذکّر دادند تا آن مرد تحقِیر نشود. آن مرد با کمال فروتنِی عرض کرد: عزِیزان! وضوِی هر دوِی شما صحِیح است. منِ پِیرمرد هنوز طرِیقه صحِیح وضو گرفتن را ِیاد نگرفته بودم که البته شما بخاطر دل‌سوزِی بر امت جدّتان، آگاهم ساختِید. از شما سپاسگزارم. [٣]

١٦. رعاِیت آداب مرسوم در محل و منطقه زندگِی

زيد شحام از اصحاب امام صادق ٧ بود و در منطقه اهل‌سنت زندگِی مِی‌کرد. روزِی آن حضرت به او فرمود: شما شِیعِیان باِید با اهل‌سنت با طريقه و آداب آنان معاشرت كنيد، در مساجد آنان نماز بخوانيد، از بيمارانشان عِیادت كنيد، بر جنازه‌هايشان حاضر شويد، اگر توانستيد پيش نماز ِیا أذان گوى آنان شويد پس حتماً اين كار را بكنيد و كوتاهى نورزيد،

وقتى شما با آداب اسلامِی با آنان رفتار كنيد آنان مى‌گويند: اينان از شيعيان جعفرى مذهب هستند. رحمت خدا بر جعفر‌بن‌محمّد، چه نيكو أصحاب خود را تادِیب نموده

[١] سوره نساء، آِیه: ٨٦.

[٢] بحار الأنوار، مجلسِی، محمد باقر، ط دار الاحِیاء التراث، ج٤٤، ص: ١٩٤.

[٣] بحار الأنوار، مجلسِی، محمد باقر، ط دار الاحِیاء التراث، ج ٤٣، ص: ٣١٩.