محمّد‌بن‌وليد روزى مهمان امام باقر٧ بود. چون مشغول خوردن غذا شد، امام باقر اتّفاقاً براِی کارِی بِیرون رفت و دوباره تشريف آورد. محمّد‌بن‌وليد به احترام آن حضرت برخاست. حضرت فرمود: شاِیسته نِیست هنگام خوردن از سر سفره حركت كنِی، بنشين و غذايت را مِیل کن. پس از آن، غلام مشغول جمع آورى ريزه‌هاى غذاِیِی شد كه اطراف ظرف غذا ريخته شده بود. حضرت به مهمان خود فرمود: اگر در بيابان غذا خوردى، اضافه آن را جمع نكن و در گوشه‌اى بِینداز تا حيوانات بخورند ولى اگر در منزل غذا خوردى، آنچه را از غذا در اطراف سفره يا ظرف غذا ريخته شده جمع كن و بخور كه رضايت خداوند در آن است و سبب وسعت روزى و مانع فقر و بيچارگى مى‌شود. سپس فرمود: ريزه‌هاى غذا شفاى هر دردى است. [١]

 نکته: امام جواد ٧ به ِیکِی از دوستان خود فرمود: هرگز دو مرد با هم در محلِی اجتماع نمِی‌کنند مگر آن که برترِین آن دو در نزد خداوند کسِی است که با ادب‌تر از دِیگرِی باشد. (مَا‌ اَجتَمَعَ رَجُلانِ اِلّا کانَ اَفضَلَهُما عِندَ اللهِ آدَبُهُما)[٢]

٥. آداب عرفِی غذا خوردن در مهمانِی

هنگام غذا خوردن خِیلِی مهم نِیست کجا بنشِینِید. اِین وظِیفه مِیزبان «صاحب‌خانه» است که به اولوِیّت مهمانان را راهنماِیِی کند. تا زمانِی که صاحب‌خانه شما را به پاِی مِیز غذا ِیا سفره دعوت نکرده، از نشستن در کنار سفره ِیا مِیز خوددارِی کنِید. در مهمانِی بهتر است صاحب‌خانه زودتر از مهمان شروع به خوردن غذا کند و دِیرتر از مِیزبان دست از غذا بکشد تا مِیزبان هنگام غذا خوردن احساس راحتِی کند و خجالت نکشد.

مهمان پشتِ مِیز غذا با حالت مناسب بنشِینِید و از نشستن به‌صورت نامرتّب و گذاشتن آرنج و دست بر روِی مِیز و قوز‌کردن غِیرمتعارف کمر خوددارِی کند. هنگام خوردن غذا از خم‌شدن و دراز‌کردن دست بِیش از حد متعارف خوددارِی کند. بر روِی صندلِی لَم ندهد و آن را با بدن به عقب نبرد. اگر قصد جابجاِیِی دارد مودبانه از جا برخِیزِید و آرام صندلِی را جا

[١] مستدرک الوسائل، محدث نورِی، مؤسسة آل‌البِیت، ج ١٦، ص: ٢٨٨.

[٢] عدة الداعي و نجاح الساعي، ص: ٢٣‌.