‌امام صادق ٧ به مردِی ١٧٠٠ دِینار به عنوان مضاربه «تجارت شراکتِی» داد و فرمود: با اِین پول تجارت كن و در سود آن با من شرِیک باش ولِی بدان که قصد اصلِی من سود بردن نِیست هر چند امِید دارم که از اِین سرماِیه سودِی حاصل شود ولِی اِین پول را از اِین جهت در اختِیار تو گذاشتم که دوست مِی‌دارم خداوند من را در حالِی ببِیند که پولم راکد نباشد و در تجارت بکار گرفته باشم. آن مرد پس از مدّتِی خدمت حضرت رسِید و عرض كرد: صد دِینار سود از تجارتِی که کردم حق شما است، امام خوشحال شد و فرمود: آن را به اصل سرماِیه‌ام اضافه کن.[١]

رسول‌خدا ٦ فرمود: رزق و روزِی ده قسمت است، نُه قسمت آن در تجارت و ِیك قسمت آن در غِیر تجارت است. طبق اِین بِیان سزاوار است کسانِی که امکانات مالِی دارند اموالشان را راکد نگذارند و آن را در فعالِیت‌هاِی اقتصادِی حلال بکار گِیرند.[٢]

٥. چند رواِیت در فضِیلت زراعت و کسب روزِی حلال

پِیامبر اکرم ٦: هِیچ مسلمانِی نِیست که نهالِی بکارد ِیا زراعتِی کند و از آن انسان ِیا پرنده و ِیا حِیوانِی بخورد مگر اِینکه به‌واسطه آن تا روز قِیامت براِی او صدقه نوشته مِی‌شود و در جاِی دِیگر فرمود: بهترِین داراِیِی بذرِی است که صاحبش آن را بکارد و آن بذر را خوب به عمل آورد و روز برداشت، حق فقرا را بپردازد. [٣]

پِیامبر اکرم ٦ : عبادت هفتاد جزء دارد که برترِین آنها، طلب روزِی حلال است.

پِیامبر اکرم ٦ به اباذر فرمود: اِی اباذر، نمِی‌شود فردِی را از متّقِین به حساب آورد مگر آنکه کارهاِی شبانه‌روزِی خود را بررسِی کند سخت‌تر از محاسبه شرِیک نسبت به شرِیکش و ببِیند که خوردن و آشامِیدن او و لباسِی که مِی‌پوشد از چه طرِیقِی است آِیا کسب او از حلال بوده ِیا از حرام؟

امِیرمؤمنان علِی ٧ ٧ به کمِیل فرمود: حِیات قلب به غذاِی حلال است. پس نظر کن قلب و جسمت از چه چِیز تغذِیه مِی‌کند. اگر خوراکت از راه حلال نباشد خداوند تسبِیح و شکرت

[١] وسائل الشِیعه، مؤسسه آل‌البيت( ج١٧، کتاب التجارة، ابواب مقدماتها، باب١، ص: ١٢، ح١٢.

[٢] وسائل الشِیعه، مؤسسه آل‌البيت( ج١٧، کتاب التجارة، ابواب مقدماتها، باب١، ص: ٤٣، ح١.

[٣] وسائل الشِیعه، مؤسسه آل‌البيت( ج١٩، کتاب المزارعة باب٣، ص: ٣٥.