جلوههای دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ١٧٧ - ٦ یک حکم شرعی درباره همسایه
را نيامرزد. در اِین هنگام امام صادق ٧ از او روِی برگردانيد، عمروبنمكرمه که خوش نداشت، با اين حال از آن حضرت خداحافظِی كند، عرض كرد: او من را مِیآزارد.
امام صادق ٧ فرمود: آيا به نظر تو اگر با او بد رفتارِی كنِی به حق خود مِیرسِی؟ او گفت: آرِی من بر او غلبه مِیکنم. حضرت فرمود: همسايه تو فرد حسودِی است. نسبت به نعمتهايِی كه خداوند از فضل و كرمش به مردم داده حسد مِیورزد، اگر کسِی داراِی نعمتِی باشد، چنانچه اهل و عيال دارد، آن مرد حسود به اهل و عيال او آزار مِیرساند و اگر اهل و عيال ندارد به خدمتكار او آسيب مِیرساند و اگر خدمتكار ندارد، شبها را بيدار مِیماند و روزها را با خشم به پايان مِیرساند.
بنابراِین، اگر با چنِین آدمِی مقابله به مثل کنِی صلاح نِیست. باِید کجدار و مرِیز با او رفتار کنِی، او آدم مرِیضِی است باِید با مدارا و مهر ورزِی با او رفتار کنِی تا شاِید رفتار خود را اصلاح کند، نه اِینکه تو هم در مقابل او جبهه بگِیرِی. «به قول معروف نمک روِی زخم برِیزِی تا او در آزار رسانِی مصمّمتر و جدِّیتر شود.»[١]
٦. ِیک حکم شرعِی درباره همساِیه
اگر انسان در ملک خود کارِی کند که بر اثر آن، ضرر قابل توجّهِی به همساِیهاش برسد، در صورتِی که چنِین ضررِی در بِین همساِیگان متعارف نباشد، مرتکب حرام شده و واجب است آن را برطرف نماِید، مثل اِینکه فرد در خانۀ خود باغچهاِی احداث کند که آب زِیادِی در آن جمع شود و اِین امر موجب نم کشِیدن دِیوار همساِیه گردد، ِیا اِینکه از خانۀ خود که در محلّ مسکونِی واقع شده، به عنوان کارگاه آهنگرِی ِیا کارهاِی پر سر و صداِی دِیگر استفاده نماِید و باعث شود خانههاِی اطراف کمارزش شوند.[٢]
[١] اصول کافِی، کلِینِی، محمد بن ِیعقوب، ط الاسلامية، ج ٢ ص: ٦٦٦.
[٢] رساله آِیةالله سِیستانِی.