در سابق عرب‌ها پسرخوانده را همانند پسر واقعِی خود دانسته و ازدواج با همسر جدا شده از او را حرام مِی‌دانستند. پِیامبر اکرم ٦ براِی اِینکه اِین سنت بِی‌اساس و بِی‌رِیشه را براندازد از طرف خدا مأمور شد که با زِینب که سابقا همسر پسرخوانده آن حضرت به نام زِید‌بن‌حارثه بود ازدواج کند و اِین روش غلط را از بِین ببرد و با آن در عمل مخالفت کند.

کمتر کسِی جرأت داشت که اِین سنت غلط را در دنِیاِی آن روز که به شدّت قبِیح بود از بِین مردم بردارد، پِیامبر با آن زن به طور رسمِی ازدواج کرد و حتِّی مردم را هم دعوت نمود و غذاِیِی داد كه براى هيچ يك از همسرانش نداده بود. در قرآن به اِین داستان اشاره شده آنجا که مِی‌فرماِید: هنگامِی که زِید همسر خود زِینب را طلاق داد، او را به ازدواج تو در آوردِیم، تا براِی اهل اِیمان درباره همسران پسرخوانده بعد از طلاق، منع و محدودِیتِی نباشد.[١]

 نکته: رهبران دينى بايد در شكستن سنّت‌هاى باطل پيش‌قدم باشند. اگر چه همه مومنان موظفند. در مبارزه با بدعت‌ها از احدِی نباِید ترسِید و نباِید منتظر تأييد دِیگران و مجامع بين‌المللى ماند. (تَخْشَى النَّاسَ وَ اللَّهُ أَحَقُّ أَنْ تَخْشاهُ)

برخِی از بدعت‌ها بعد از فوت رسول‌الله ٦

٥. غِیبت رسول‌الله ﷺ ٦

بعد از رحلت رسول‌خدا ﷺ ِیکِی از خلفاء خطاب به عموم مردم گفت: رسول‌خدا از دنِیا نرفته و غاِیب شده است مثل حضرت موسِی ٧ که چهل روز از قومش غاِیب شد. سپس تهدِید کرد و گفت: قسم به خدا هر کس بگوِید: آن حضرت فوت کرده گردنش را مِی‌زنم. (لا أسمع أحدًا يذكر أنَّ رسول‌الله قُبِضَ إلا ضربتُه بسَيْفي هذا!) بعد از اِینکه برخِی به او تذکّر دادند که طبق تصرِیح آِیه شرِیفه: (إِنَّكَ مَيِّتٌ وَ إِنَّهُمْ مَيِّتُونَ)[٢]همه مردم و حتِّی شخص پِیامبر مِی‌مِیرند، از کلام خود برگشت.[٣]

[١] تفسير نور، ج‌٧، ص: ٣٧٣ ذِیل سوره احزاب، آِیه ۳۷.

[٢] سوره زمر، آِیه ٣٠.

[٣] تاريخ اليعقوبي، ج ٢ ص: ٩٥، الطبري، ج ٣ ص: ١٩٨. أوروبا ج ١ ص: ١٨١٨، البداية النهاية لابن كثير، ج ٥ ص:، تاريخ الخميس ج ٢ ص: ١٨٥، و تيسير الوصول ص: ٢ ج ٤١ و أنساب الأشراف ج ١ ص: ٥٦٥. تاريخ أبي الفداء، ج