روزِی حضرت عيسِی ٧ به حواريون «اصحاب خاص خود» فرمود: كارِی با شما دارم آِیا آن را انجام دهيد؟ حواريون عرض کردند: بله. حضرت عيسِی برخاست و تشت آبِی را آورد تا پاهاِی آنها را بشوِید، آنها عرض كردند: اِی روح خدا! ما سرزاوارتر به اين كار هستيم.

حضرت عيسِی فرمود: سزاوارترين انسان‌ها به تواضع و فروتنِی علما هستند. من اينگونه به شما تواضع نمودم تا بعد از من، شما هم نسبت به مردم اين گونه تواضع كنيد. آن گاه فرمود: با تواضع حكمت در قلب انسان جاِی مِی‌گِیرد نه با تكبر، همچنان که زراعت در زمِین نرم مِی‌رويد نه در زمِین سخت. (بِالتَّوَاضُعِ تُعْمَرُ الْحِكْمَةُ لَا بِالتَّكَبُّرِ وَ كَذَلِكَ فِي‌السَّهْلِ يَنْبُتُ الزَّرْعُ لَا فِي‌الْجَبَلِ) [٢]

٦. تواضع در مقابل مؤمنان

فردِی در سفر همراه مقّدس اردبيلِی بود ولِی اِیشان را نمِی‌شناخت از اِین رو لباسش را به اِیشان داد تا برايش بشويد. مقّدس اردبيلِی قبول کرد لباس او را بشوِید. در بِین شستشو چون آن مرد، مقدس اردبِیلِی را شناخت که از فقهاِی بزرگ شِیعه است از او عذرخواهِی نمود. مردم هم او را توبيخ كردند. مقّدس اردبِیلِی فرمود: او را ملامت نكنيد، حقوق برادران مؤمن زيادتر از اين است.[٣]

٧. وقت گذاشتن براِی تبلِیغ خانواده

خداوند در قرآن دستور داده که مؤمنان ابتدا خود و سپس خانواده خود را از آتش دوزخ حفظ نماِیند. (ِیا اَِیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا قُوا اَنْفُسَکُمْ وَ اَهْلِیکُمْ ناراً وَ قُودُهَا النّاسُ وَ الْحِجارَة) وقتِی آِیه فوق نازل شد، شخصِی از مؤمنان، شدِیداً تحت تأثِیر آِیه شرِیفه قرار گرفت به گونه‌اِی که در گوشه‌اِی نشست و در حال گرِیه مِی‌گفت: من از نگه‌دارِی خود و کنترل هواِی نفسم ناتوانم، در عِین حال نگه‌دارِی

[١] رواِیتها و حکاِیتها، ص: ١٢٩، داستانهاِی پراکنده، ج ٤ ص: ١٣٨.

[٢] اصول کافِی، کلِینِی، محمد بن ِیعقوب، ط الاسلامية، ج‌١ ص: ٣٧‌.

[٣] بحار الأنوار، ط دار الاحِیاء التراث، مجلسي، محمد باقر،جلد ٤٩ ص: ٩٩.