آنها همگى اِیثار کرده مسكين را بر خود مقدم داشتند و به اتفاق حاضر شدند سهم غذاِی خود را به او بدهند و آن شب جز آب چيزى نخورند. روز دوم را هم روزه گرفتند وقت افطار، يتيمِی به در خانه آمد و درخواست غذا کرد، آن روز هم ايثار كرده و غذاى خود را به او دادند و بار ديگر با آب افطار كردند، طبق نذرِی که کرده بودند روز سوم را نيز روزه گرفتند آن روز هم اسيرى به هنگام غروب آفتاب بر در خانه آمد باز هم غذاى خود را به او دادند. در همِین هنگام، جبرئيل سوره انسان را نازل نمود. (وَ يُطْعِمُونَ الطَّعَامَ عَلَى حُبِّهِ مِسْكِيناً وَ يَتِيماً وَ أَسِيراً) [١] سپس به رسول‌الله ٦ عرض کرد: خداوند به داشتن چنين خانواده‌اِی به تو تبرِیک و تهنيت مِی‌گويد.[٢]

٣. عِیادت مرِیض از حقوق مومن

رسول‌الله ٦ فرمود: مومن را بر مومن هفت حق است كه خداوند آنها واجب كرده و درباره آنها از او سؤال خواهد نمود: او را بزرگ شمارد، در دل دوستش بدارد، با مال و دارايى خود ياريش رساند، براِی او همان را بپسندد كه بر خود مى‌پسندد، غيبت او را حرام شمارد، در بيمارى به عيادتش برود (و أنْ يَعودَهُ في‌مَرضِ) در تشييع جنازه‌اش شركت كند و بعد از مرگ جز به خوبى از وى ياد نكند..[٣]

٤. دعا براِی سلامتِی بِیمار و راهنماِیِی او در هنگام عِیادت

پِیامبر اکرم ٦ به عِیادت ِیکِی از ِیارانش که بِیمار شده بود رفت و جوِیاِی حالش شد. بِیمار گفت: نماز مغرب را به شما اقتدا نمودم. لکن چون شما سوره قارعه را خواندِید، آنچنان تحت تأثِیر قرار گرفتم که به خدا عرض کردم: خداِیا! اگر گنهکارم، در همِین دنِیا من را عذاب کن، من را طاقت عذاب آخرت نِیست بعد از آن دعا چنِین بِیمار شدم.

پِیامبر فرمود: چرا چنِین دعا کردِی؟! خداوند در قرآن به ما چنِین آموزش داده که خِیر دنِیا و آخرت را بخواِیم آنجا که مِی‌فرماِید: (رَبَّنا آتِنا فِی الدُّنِْیا حَسَنَةً وَ فِی الاّْخِرَةِ حَسَنَةً وَ قِنا عَذابَ

[١] سوره انسان، آِیه ٧٦.

[٢] بحار الأنوار، ط دار الاحِیاء التراث، مجلسي، محمد باقر، ج ٣٥، ص: ٢٣٧.

[٣] من لا ِیحضر الفقِیه، ج٤، ص: ٣٩٨.