جلوههای دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ١٧٠ - ٥٥ نظم و حضور به موقع در سخنرانی
مزبور فرمود: اِی كاش در صحراِی سينا بودم و كفشهاِی سربازان مصرِی را جفت مِیكردم. او در طول نهضت از پيشگامان نهضت و پس از پيروزِی نيز از بارزترين چهرههاِی حامِی انقلاب بود. حضور مكرّر او در جبهههاِی جنگ و حتِّی تيراندازِی وِی در صحنه نبرد و خمپاره زدن ايشان را هيچگاه همرزمان او از ياد نمِیبرند. [١]
٥٤. تبلِیغ خصوصِی در ضمن تبلِیغ عمومِی
مرحوم آية اللّه شيخ عبدالكريم حائرى مؤسس حوزه مقدّسه علمِیه قم مِیگوِید: پيرمردى به نماز جماعت حاضر مِیشد و آدم خوبى هم بود ولى صورتش را مِیتراشيد. من دنبال فرصتى مِیگشتم تا او را از اين فعل حرام به طور خصوصِی نهى كنم. روزى كنار در حرم مطهّر حضرت معصومه ٣ <با يكديگر روبرو شديم. در آنجا به او گفتم: من دوست دارم صورت شما را ببوسم! آن مرد صورت خود را نزديك آورد. صورتش را بوسيدم و در همِین حال، آهسته در گوشش گفتم: جاى بوسه من را نتراش! گفت: چشم، از آن پس ديگر محاسنش را نتراشيد. [٢]
٥٥. نظم و حضور به موقع در سخنرانِی
مرحوم امام خمِینِی ; در دوران طلبگِی به طور منظّم و به موقع در جلسات درس اساتيد خود مثل مرحوم آية الله شاه آبادِی حاضر مِیشد. استاد ايشان در رابطه با بُعد نظم و حضور مرتّب امام در كلاس درس مِیفرمود: روح اللّه واقعاً روح اللّه است، نشد روزِی ايشان بعد از بسم اللّه در درس حاضر شوند همِیشه پيش از درس حاضر مِیشد.[٣]
[١] مقاله «آن عبد صالح خدا» على اكبر الهى خراسانى.
[٢] ره توشه راهيان نور، محرّم ١٤٢١: ص: ٤٧.
[٣] پا به پاِی آفتاب، آِیه الله مرتضِی بنِیفضل،ج٢، ص: ٣١٢.