سخن گوِید و پِیوسته به بدِی‌هاِی همسرش بِیندِیشد و در ذهن مرور کند. در رواِیات آمده است: زنِی که به شوهرش بگوِید: من هرگز از تو خِیرِی ندِیدم، ثواب همه کارهاِی خِیرش را حبس نموده است. (أَيُّمَا امْرَأَة قَالَتْ لِزَوْجِهَا مَا رَأَيْتُ قَطُّ مِنْ وَجْهِكَ خَيْراً فَقَدْ حَبِطَ عَمَلُهَا‌) [١] بعِید نِیست که اِین رواِیت درباره شوهر هم صادق باشد اگر چنِین جمله‌اِی را بکار ببرد.

٦. آِیا خداوند خلف وعده مِی‌کند!

مردِی به امام صادق٧ عرض کرد: خداوند در قرآن مِی‌فرماِید: (وَ مَا أَنْفَقْتُمْ مِنْ شَيْ‌ء فَهُوَ يُخْلِفُهُ وَ هُوَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ)[٢] «هر چه را انفاق كنيد، خداوند جاى آن را پر مِی‌كند و او بهترين روزى دهندگان است» چرا من انفاق مِی‌كنم، ولى عوض آن را نمِی‌يابم. امام فرمود: آيا به نظر تو خداوند خلف وعده مِی‌كند؟ مرد عرض کرد: خِیر. حضرت فرمود: پس راز آن چيست؟ مرد گفت: نمِی‌دانم. امام صادق فرمود: اگر از راه حلال ثروتى را بدست آوردِی و در راه حلال انفاق کنِی، درهمِی را انفاق نمِی‌كني، مگر اين كه عوض آن را در همِین دنِیا خواهِی دِید.[٣]

 نکته: از رواِیت فوق استفاده مِی‌شود که عوض‌دادن خداوند در برابر مالِی که فرد در راه خداوند انفاق کرده منوط به اِین است که آن مال اوّلاً از راه حلال به دست آمده باشد. ثانِیاً در راه حلال خرج شده باشد. امِیرمؤمنان على ٧ فرمود: ترس و حرص و بخل از صفات زشتِی است که همه آنها در سوءظن به خدا جمع شده است. (اَلْجُبْنُ وَ الْحِرْصُ وَ الْبُخْلُ غَرائِزُ سُوء ِیَجْمَعُها سُوءُ الظَّنِّ بِاللّهِ سُبحانَه)[٤] کسى که به امداد الهى اِیمان دارد ترسى از دشمن ندارد، کسى که به وعده پروردگار درباره انفاق مطمئن است بخل نمِی‌ورزد. صفات سه‌گانه مزبور در واقع از بد‌گمانِی به خدا سرچشمه مِی‌گِیرد.

٧. قضاوت نسبت به عقاِید دِیگران بدون تحقِیق

شقيق بلخِی سالِی به قصد حجّ خانه خدا، عازم مكّه شد، هنگامِی كه به قادسيّه رسيد جوان ناشناسِی را ديد كه تنها و بدون همراه به سوِی مكّه رهسپار است، شقيق مِی‌گويد: با

[١] من لا يحضره الفقيه، ج‌٣، ص: ٤٤٠ ح ٤٥٢٤.

[٢] سوره سبأ، آِیه ٣٩.

[٣] . اصول کافِی، کلِینِی، محمد بن ِیعقوب، ط الاسلامية، ج٢، ص: ٤٦٨.

[٤] شرح غررالحکم، جلد ٢، ص: ٦٠.