جلوههای دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ٢٢٣ - ٢ ٨ گرفتاری قوم سبا به جهت ناشکری
٨. توجّه به فلسفه و منشأ گرفتارِیها
١.٨. امتحان الهِی
شب معراج خداوند به پِیامبر اکرم ٦ فرمود: سه جا تو را امتحان مِیکنم تا مِیزان صبر تو را بِیازماِیم. (يَخْتَبِرُكَ فِي ثَلَاث لِيَنْظُرَ كَيْفَ صَبْرُكَ) پِیامبر به خدا عرضکرد: راضِی و تسلِیم هستم و بدون توفِیق تو نمِیتوانم. آن سه امر چِیست؟ خداوند فرمود:
اول: گرسنگِی و اِیثار است. نتِیجه اِین امتحان اِین شد که پِیامبر سه سال در شعب ابِیطالب در گرسنگِی به سر برد و از شدّت گرسنگِی سنگ به شکم مِیبست.
دوم: قومت تو را تکذِیب کرده «دِیوانه و مجنون و ساحر مِیخوانند» و زندگِی تو در حال خوف خواهد بود. (فَالتَّكْذِيبُ وَ الْخَوْفُ الشَّدِيدُ)
سوم: حوادثِی که براِی عترتت پِیش مِیآِید. برادرت علِی شهِید مِیشود. دخترت فاطمه و دو فرزند او نِیز به شهادت مِیرسند. پِیامبر فرمود: (إنا لله و إنا إلِیه راجعون)[١]
٢.٨. گرفتارِی قوم سبا به جهت ناشکرِی
قوم سبا، جمعيتى داراى حكومت عالى و ثروتمند در سرزمِین حاصل خيز يمن بودند. براى كشاورزى وسيع خود، سدهاى بسيارِی ساخته و از انواع نعمتها بهره كافى داشتند، ولى بر اثر غرور و سركشى از دستورات رسولان خدا، به مكافات سختى رسيدند بطورى كه سرزمِین آباد آنها به بيابان خشك و سوزان تبديل شد، سرگذشت اين قوم در آيه ١٥ تا ١٩ سوره سبأ آمده است، به داستان ذِیل توجّه كنيد:
شخصى از امام صادق ٧ پرسيد: منظور از آيه ١٩ سوره سبا چيست كه خداوند مىفرمايد: (فَقَالُوا رَبَّنَا بَاعِدْ بَيْنَ أَسْفَارِنَا...)[٢] آنان گفتند: پروردگارا! مِیان سفرههاى ما دورى بيفكن تا بينوايان نتوانند دوش به دوش ثروتمندان سفر كنند.
امام صادق ٧ در پاسخ فرمود: مردمى بودند كه آبادىهاى به هم پيوستهاِی داشتند، داراى
[١] کامل الزِیارات، ص: ٣٣٢.
[٢] سوره سبأ، آِیه ١٩.