پِیامبر ٦ بياورد تا او را نـصـيـحت كند كه خرما زِیاد نخورد، در هنگام مراجعه، حضرت فرمود: برويد و فردا او را بياوريد. روز بعد زن به همراه فرزندش خدمت پِیامبر حاضر شدند.

حضرت به كودك همراه با نرمِی فرمود: خرما نـخور و ِیا کمتر بخور... در اين هنگام مادر از پِیامبر پرسِید: يا رسول‌الله، چرا همِین حرف را ديروز نفرموديد؟ حـضـرت فـرمـود: ديـروز خودم خرما خورده بودم اگر او را نصيحت مِی‌كردم، تاثير کمترِی داشت. امـام صـادق ٧ فـرمود: هنگامى كه عالم به علم خود عمل نكند، موعظه او از دل‌ها مِی‌لغزد، همانطور كه باران از روى سنگ صاف مِی‌لغزد و در آن نفوذ نمِی‌كند. [١]

گروهى از اشراف طايفه بنى‌تمِیم وارد مدينه شدند و حِین ورود به مسجد پيامبر ٦ صداِی خود را بلند كرده و از پشت حجره‌هايى كه منزل پيامبر در آن بود، فرياد زدند: يا محمّد! بيرون بيا! (اخرج الينا) چون پيامبر بيرون آمد، آنان گفتند: آمده‌ايم تا با شما مفاخره كنيم، اجازه بده تا شاعر ما افتخارات بنى‌تمِیم را بازگو كند. پيامبر با اِینکه اهل تفاخر نبود با آنان مدارا نمود و اِین رفتار آنان را نادِیده گرفت و به آنان اجازه داد.

نخست خطيبِی برخاست و از فضايل خيالى طايفه بنى‌تمِیم مطالب بسيارى را گفت. پيامبر به ثابت‌بن‌قيس فرمود: پاسخ آنها را بده، او برخاست خطبه بليغى در جواب آنها ايراد كرد، به طورى كه خطبه آنها را از اثر انداخت. سپس شاعر آنها برخاست و اشعارى در مدح اين قبيله گفت و حسان‌بن‌ثابت شاعر معروف، پاسخ كافى را به او داد. در اين هنگام، يكى از اشراف آن قبيله به نام اقرع گفت: اين مرد، خطيبش از خطيب ما تواناتر، شاعرش از شاعر ما لايق‌تر و صداِیشان هم برتر است. پيامبر براى جلب قلوب آنها هداياِی به آنها داد و آنها تحت تأثير مجموع اين مسايل به نبوّت پيامبر اکرم اعتراف كردند. [٢]

 نکته: با اِین حال بعد از رفتار آنان، آِیه ذِیل نازل شد و به آنان تذکّراتِی را در جهت رعاِیت ادب ِیادآور شد: (وَ لَوْ أَنَّهُمْ صَبَرُوا حَتَّى تَخْرُجَ إِلَيْهِمْ لَكَانَ خَيْراً لَهُمْ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ)[٣] اگر آنان بجاِی فرِیاد از بِیرون خانه، صبر مِی‌کردند تا پِیامبر خود خارج شود بهتر بود. خدا آمرزنده و مهربان است.

[١] راهنماى سعادت، ص: ١٠٧.

[٢] تفسِیر قرطبى، ج ٩، ص: ٦١٢١، تفسِیر مجمع البِیان، شِیخ طبرسِی ذِیل آِیه شرِیفه.

[٣] سوره حجرات، آِیه ٥.