كند همِیشه خنده‌اش با تبسّم و لبخند بود، وقتى كنار سفره مى‌نشست همه خدمتكاران و غلامان حتى دربانان اسب‌ها را كنار سفره مى‌نشاند و از روِی تواضع با آنان غذا مى‌خورد.

آن حضرت شب كم مى‌خوابيد، سحرخيز بود، بخش زِیادِی از شب را تا صبح به عبادت مى‌پرداخت، بسيار روزه مى‌گرفت. سه روز در هر ماه را حتماً روزه مِی‌گرفت و مى‌فرمود: روزه گرفتن سه روز در هر ماه، معادل روزه‌ ِیک ماه است. [١]

١٩. ارتباط نِیکو با دِیگران

ارتباط نِیکو با دِیگران اعم از خانواده و همسر و ساِیر اطرافِیان ِیکِی از اصول اساسِی معاشرت با دِیگران است. انسان موجودِی اجتماعِی است و ساختار زندگِی او بر اساس ارتباط با دِیگران شکل گرفته است. ارتباط نِیکو با دِیگران مِی‌تواند به‌صورت‌هاِی مختلفِی شکل بگِیرد:

 اول: ارتباط چشمِی، ِیعنِی در هنگام صحبت به طرف مقابل توجّه داشته باشِیم.

 دوم: ارتباط شنِیدارِی، در هنگام صحبت کامل به کلام او گوش دهِیم.

 سوم: ارتباط کلامِی. ِیعنِی ارتباط کلامِی برقرار کنِیم نه اِینکه فقط شنونده باشِیم.

 چهارم: ارتباط لمسِی مثل بغل کردن، دست‌دادن و ِیا حتِّی نوازش کردن.

 پنجم: ارتباط حضورِی ِیعنِی حضور دِیگران را مدّ نظر داشتن ولو به‌صورت غِیرمستقِیم مثل: حاضر‌شدن شوهر پشت درِ زاِیشگاه و مواردِی شبِیه آن و مثل: احوال پرسِی دِیگران در غِیاب آنان و ِیاد دِیگران‌بودن در اوقات شادِی ِیا مسافرت ِیا هنگام خوردن غذاِی لذِیذ و تفرِیح سالم... ارتباط نِیکو با دِیگران ضمن اِینکه در روابط اجتماعِی بسِیار موثر است، موجب انتقال پِیام به دِیگران و تأثِیرگذارِی بِیشتر در مردم مِی‌شود. نسبت به فروشندگان و وِیزِیتور‌ها موجب افزاِیش فروش و نسبت به مبلّغان موجب افزاِیش تأثِیر کلام آنان مِی‌شود.

٢٠. اصول ارتباط نِیکو با مردم

 اول: افزاِیش مِیل به ارتباط. اگر فرد درون گرا است باِید مِیل به ارتباط با دِیگران را در خود افزاِیش دهد. گاه فردِی چند ساعت در مجلسِی نشسته ولِی ِیک کلام هم با دِیگران صحبت نمِی‌کند. اصلاً مِیل به صحبت و ارتباط با دِیگران ندارد. در مرحله اول باِید در خود مِیل به صحبت و ارتباط

[١] وسائل الشيعة، مؤسسه آل‌البيت علیهم السلام ج‌١٢، ص: ٢٠٩‌، عيون أخبار الرضا ٧ ج ٢ ص: ١٨٤.