جلوههای دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ١٧٤ - ٣ اجازه گرفتن هنگام تصرف در اموال دیگران
هستِید، افسوس كه بهرهاِی از علم ندارِید؟ حضرت فرمود: چه جهلى از من ديدهاى؟
گفت: مگر نمىدانى خداوند در قرآن مِیفرماِید: هر کس كار نيكى انجام دهد ده حسنه پاداش دارد و هر كس گناهى كند جز يك گناه برايش ننويسند. (مَن جَاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثَالِهَا وَ مَنْ جَاءَ بِالسَّيِّئَةِ فَلاَيُجْزَى إِلاَّ مِثْلَهَا) [١]
سپس گفت: با اِین حساب من دو نان و دو انار دزديدم، مجموعا چهار گناه مرتکب شدم، ولِی چون آنها را در راه خدا انفاق کردم، طبق آِیه شرِیفه چهل حسنه نصِیب من مِیشود، اگر چهار گناه را از چهل حسنه كم كنِیم سى و شش حسنه برايم باقى مىماند.
امام فرمود: واِی بر تو، مگر اين آيه را نشنيدهاى که خداوند عمل صالح را تنها از پرهيزگاران مِیپذِیرد؟! (إِنَّمَا يَتَقَبَّلُ اللهُ مِنَ المُتَّقِينَ) [٢] عمل تو نه تنها پذِیرفته نِیست بلکه چهار گناه بواسطه دزديدى مرتکب شدِی و چهار گناه ديگر هم مرتکب شدِی از اِین جهت که بدون اجازه صاحب مال آن را به ديگرِی بخشِیدِی، پس مجموعا هشت گناه کردِی و حسنهاى هم به جا نِیاوردِی.
امام صادق ٧ بعد از نقل اِین جرِیان حضرت به اصحابش فرمود: اينگونه تفسيرها و توجيهها از دِین موجب گمراهِی خود و دِیگران مىشود.[٣]
نکته: لازم است والدِین به فرزندان خود قانون مالکِیّت را تفهِیم کنند که بدون اجازه و اذن، حق تصرف در اموال دِیگران را ندارند هرچند از نزدِیکان آنان مثل برادر و خواهر باشند. در عمل خود هم رعاِیت کنند تا کلامشان موثّرتر واقع شود.
[١] سوره نمل، آِیه ٩٠.
[٢] سوره مائده، آِیه ٢٧.
[٣] نمونه معارف، ج ٤ ص: ٢٧٥.