بعد از پِیامبر هِیچ‌کس همه قرآن را نمى‌دانست جز حضرت على ٧ هر وقت سوالِی در عصر خلفاء مطرح مِی‌شد و کسِی از عهده جواب آن بر نمِی‌آمد، حضرت على ٧ پاسخ مِی‌فرمود.

در هِیچ کجا نقل نشده که آن حضرت عاجز از جواب شده باشد. ولِی از دِیگران مکرّر نقل شده که از جواب بسِیارِی از سؤالات عاجر بودند از اين رو گواهى مى‌دهم كه على راهنماى حقيقى قرآن است، اطاعت او لازم است، او حجت خدا پس از پِیامبر است و هر آنچه در معنى آيات قرآن بگويد حق است. امام صادق ٧ شيوه جالب استدلال منصور را پسنديد.[١]

٨. کمک گرفتن از مسائل قطعِی هنگام مناظره

مهدى عبّاسى خلِیفه وقت با حضور بعضى از علماِی اهل‌سنت جلسه‌اى را تشكيل داد و امام كاظم ٧ را نيز در آن جلسه دعوت كرد. امام كاظم ٧ پس از ورود از ابويوسف مطلبى را پرسيد ولى او نتوانست جواب سؤال آن حضرت را بدهد. سپس ابويوسف از آن حضرت پرسيد: حاجى كه در حال احرام است آيا شرعاً مى‌تواند از سايه‌بان استفاده كند؟ حضرت فرمود: خير، صحيح نيست. پرسيد: اگر خيمه‌اى بزند و داخل آن برود چه حكمى دارد؟

حضرت فرمود: اشكالى ندارد. ابويوسف از آن حضرت پرسيد: چه فرقى بين آن دو وجود دارد؟! حضرت فرمود: درباره زن حائض چه مى‌گوِیى، آيا نمازهاى خود را بايد قضا كند يا خير؟ جواب داد: خير. حضرت فرمود: آيا روزه‌هاى خود را بايد قضا نمايد؟ گفت: بله. فرمود: چه فرقى است بين نماز و روزه؟ گفت: در شريعت اسلام حكم آن چنين ذکر شده است. حضرت فرمود: درباره احكام شخص حاجى هم در حال احرام حکم آن چنِین وارد شده است در اين لحظه مهدى عبّاسى به ابويوسف گفت: اى ابو يوسف! چرا جواب ندادِی؟! ابويوسف گفت: امام كاظم ٧ من را با يك استدلال «جواب نقضِی» از پاى در آورد.[٢]

٩. مناظره امام مهربانِی‌ها با عمران صابِی

در ِیکِی از جلساتِی که مأمون بِین امام رضا ٧ و عالمان بزرگ ادِیان و مذاهب مختلف

[١] اصول کافِی، کلِینِی، محمد بن ِیعقوب، ط الاسلامية، ج ١ ص: ١٦٨.

[٢] بحار الأنوار، ط دار الاحِیاء التراث، مجلسي، محمد باقر، ج ٢، ص: ٢٩٠، ح ٧.