احترام خاصِی قائل بود. با عذرخواهِی به مشترِی گفت: متأسفانه! تحوِیل گندم بستگِی به بِیدارِی پدرم دارد. من دلم راضِی نمِی‌شود که او را از خواب بِیدار کنم و کمترِین وسِیله رنجش او را فراهم سازم. اگر صبر مِی‌کنِی که پدرم بِیدار شود من در مبلغ کالا قدرِی به تو تخفِیف مِی‌دهم در غِیر اِین صورت از جاِی دِیگر جنس تهِیه خواهم کرد.

مشترِی گفت: من جنس را مقدارِی گرانتر مِی‌خرم،معطّل نکن و پدرت را از خواب بِیدار کن. جوان گفت: من هرگز او را از خواب بِیدار نمِی‌کنم. پدرم در نزد من بِیش از سود کلان اِین معامله ارزش دارد. بعد از اصرار مشترِی و امتناع تاجر جوان، بالاخره مشترِی از خرِید منصرف شد و رفت. ساعتِی بعد، پدر از خواب بِیدار شد و دِید پسرش در حِیاط خانه قدم مِی‌زند، پرسِید: پسرم! چه شده که در اِین ساعت روز درِ مغازه را بسته و به خانه آمده‌اِی؟ جوان، جرِیان را براِی پدر نقل کرد.

پدر بعد از شنِیدن واقعه، خِیلِی خوشحال شد و حمد الهِی را به جا آورد و به خدا عرض کرد: پروردگارا! تو را شاکرم که چنِین فرزند با عاطفه و مهربانِی را به من عطا نموده‌اِی. سپس رو به پسر کرد و گفت: اگر چه راضِی بودم که من را از خواب بِیدار کنِی و اِین قدر سود را از دست ندهِی، امّا حالا که تو بزرگوارِی کردِی و احترام پدر پِیرت را نگاه داشتِی، من در عوض سودِی که از دست داده‌اِی، گوساله خود را به تو مِی‌بخشم.

امِیدوارم که خداِی متعال توسط اِین گوساله، نفع بسِیارِی به تو برساند ضمناً درس عبرتِی باشد براِی تمام جوانان جوِیاِی کمال تا احترام پدر و مادر خود را در هر حال رعاِیت ‌کنند. «و بدانند رعاِیت احترام و احسان به پدر و مادر تا چه مقدار موجب پِیشرفت و برکت در زندگِی مِی‌شود.» سه سال از اِین ماجرا گذشت، گوساله بزرگ شد در اِین بِین فردِی به قتل رسِید و درباره قاتل او اختلاف شد. حضرت موسِی ٧ امر به پرداخت دِیه نمود ولِی در پرداخت دِیه بِین دو قبِیله اختلاف شد تا از طرف خداوند به موسِی وحِی شد: اِی موسِی! حالا که بنِی‌اسرائِیل به حکم دِیه راضِی نشدند دستور بده، گاوِی را بکشند و اعضاِی او را به بدن مرده بزنند تا مقتول به امر خدا زنده شود و قاتل را معرفِی کند و اختلاف مرتفع شود. خداوند متعال در قرآن به اِین قصّه اشاره فرموده است:(وَ اِذْ قالَ مُوْسِی لِقَوْمِهِ اِنَّ اللّهَ ِیَأمُرُکُمْ اَنْ تَذْبَحُوا بَقَرَهً) [١]

[١] سوره بقره، آِیه ٦٧.