جان سپرده‌ام. تو خِیال مِی‌کنِی عبادت فقط نماز و ذکر و دعا است؟ تأمِین مخارج زندگِی از راه حلال، خود نوعِی عبادت است من مِی‌خواهم با کار و تلاش، خود را از تو و دِیگران بِی‌نِیاز سازم. فقط آن گاه از فرا رسِیدن مرگ در هراسم که در حال گناه و نافرمانِی خدا از دنِیا بروم. خداوند ما را موظف کرده که بار خود را بر دوش دِیگران نگذارِیم.

اگر کار نکنم، دست نِیاز بسوِی مردم دراز خواهم کرد. محمّد عرض کرد: خدا شما را رحمت کند! مِی‌خواستم شما را موعظه کنم ولِی شما من را موعظه کردِید. [١]

١١. کار و تلاش همراه با خدمت به دِیگران

امام باقر ٧ به فردِی به نام مِیسر فرمود: اِی مِیسر مطلع شدم که تو نسبت به خوِیشان خود صله‌رحم مِی‌کنِی. گفتم فداِیت شوم بلِی، وقتِی کوچک بودم در بازار کار مِی‌کردم و دو درهم مزد مِی‌گرفتم. ِیک درهم آن را به خاله‌ام و درهم دِیگر را به عمه‌ام مِی‌بخشِیدم. حضرت فرمود: به خدا قسم دو مرتبه تا کنون اجل تو فرا رسِیده است ولِی بواسطه همِین صله‌رحم و نِیکِی به خوِیشاوندان اجل تو به تأخِیر افتاده است.[٢]

 نکته: امام باقر ٧ فرمود: کسِی که در راه کسب روزِی حلال تلاش کند و نِیت او اِین باشد که افزون بر آنکه خود و خانواده‌اش را از دِیگران بِی‌نِیاز مِی‌کند، به همساِیگان خود نِیز کمک کند، روز قِیامت در حالِی خدا را ملاقات مِی‌کند که صورتش همانند ماه شب چهارده مِی‌درخشد. (مَن‌طَلَبَ الدُّنِیَا استِعفَافَاً عَنِ النَّاس وَ سَعِیاً عَلِی أَهلِهِ وَ تعطِفاً عَلَِی جَارِهِ، لَقَِی الله عَزَّوجَل ِیَومَ القِِیَامَةِ و وَجهه مِثل القَمَر لَِیلَةَ البَدرِ) [٣]

١٢. تلاش براى تحصِیل روزِی حلال

روزِی فضل‌بن‌ابى‌قره دِید که امام صادق ٧ به شدّت مشغول كار بر روى زمين است، فضل عرض کرد: فداى شما گرديم، شما چرا کار مِی‌کنِید يا به ما بفرماِیِید اين كار را انجام دهيم يا به

[١] بحار الأنوار، مجلسِی، محمد باقر، ط دار الاحِیاء التراث، ج ٤٦، ص: ٢٨٧.

[٢] . بحار الأنوار، ط دار الاحِیاء التراث، مجلسي، محمد باقر، ج١٦، ص: ٣٩.

[٣] تهذيب الأحكام، ج‌٦، ص: ٣٢٤‌.