نکته: بوسِیدن دست کارگر توسط پِیامبر رحمت، نشان‌دهنده مرتبه والاِیِی است که آن حضرت به عنوان مهم‌ترِین و برجسته‌ترِین شخصِیت عالم، براِی کار و تلاش و کسب روزِی حلال قائل شده است. پيامبر اكرم ٦ فرمود: كسِی كه از دسترنج و تلاش خود بخورد، در روز قِیامت در شمار پيامبران بوده و ثواب آنان را خواهد داشت. (مَن اَكلَ مِن كَدِّ يَديهِ كانَ يَومَ القِيامةِ في عَددِالانبِياءِ وَ يَأخُذُ ثَوابَ الاَنبياءِ)[١]

٣. تقدِیر خداوند از تلاشِی خالصانه

سپاه اسلام براى جنگى آماده مى‌شدند. اين جنگ نياز شديد به كمك مالى داشت، هر كس هر اندازه مى‌توانست كمك مى‌كرد، يكى از مسلمين به نام ابوعقيل انصارى كارگر ساده‌اِی بود، آنچه از مزد كارگرى بدست مى‌آورد، در مخارج ساده زندگيش خرج مِی‌کرد و چِیزِی زياد نمى‌آمد. او تصميم گرفت تا شب‌ها اضافه كارِی كند، شاِید بتواند به ارتش اسلام كمك مالى نمايد. او شب براى كشيدن آب از چاه مشغول شد و از اين راه دو مَن خرما به دست آورد، يك مَن آن را براى خانواده‌اش برد و يك من ديگر را به حضور پيامبر ٦ آورد و به عنوان كمك جبهه به آن حضرت داد.

جمعى از كوردلان منافق در آنجا بودند، و كمك ناچيز آن كارگر زحمتكش را به مسخره گرفته و گفتند: آيا كار لشگر اسلام به جايى رسيده كه نيازمند است به يك من خرماى يك كارگر ساده؟! در اِین هنگام جبرئيل بر پيامبر نازل شد و آيه ذِیل را در محكوميت تمسخر آنان و تقدِیر از تلاش آن مرد نازل نمود: (الَّذِينَ يَلْمِزُونَ الْمُطَّوِّعِينَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ فِي‌الصَّدَقَاتِ وَ الَّذِينَ لاَ يَجِدُونَ إِلاَّ جُهْدَهُمْ فَيَسْخَرُونَ مِنْهُمْ سَخِرَ اللَّهُ مِنْهُمْ وَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ)[٢]

٤. اجتناب از تن‌پرورِی

پيامبر اکرم ٦ با گروهى به مسافرت رفته بودند، در بين سفر فرمود: گوسفندى را ذبح كنِید

[١] آئين دوستي، علي اكبر بابازاده، ص: ١٩٠.

[٢] ترجمه: «کسانِی که عِیب‌جوِیِی مِی‌کنند بر مؤمنانِی که به صدقات فقِیران را دستگِیرِی مِی‌کنند و از اندک چِیزِی که مقدور آنهاست در راه خدا مضاِیقه نمِی‌کنند، خدا هم آنها را البته مجازات مِی‌کند و به آنها عذابِی دردناک خواهد رسِید.» امام رضا( فرمود: مراد از مسخره كردن خداوند، (سَخِرَ اللَّهُ مِنْهُمْ)، آن است كه خداوند كيفر استهزاى آنان را مى‌دهد. سوره توبه، آيه ٧٩. اقتباس از تفسير نمونه. ج ٨، ص: ٥٦.