جلوههای دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ٤٥٦ - ١٥ خویشتن را از مردم بینیاز ساز
امام صادق ٧ نِیز فرمود: كسى که در هر شب جمعه سوره واقعه را بخواند نزد خدا و خلق محبوب گردد و در زندگى دنِیا گرفتار سختى فقر و آفات دنيا نشود.[١]
١٤. محبّت امامان معصوم : بالاترِین سرماِیه دنِیا
مردى به امام صادق ٧ از فقر و تنگدستى شكايت كرد. امام فرمود: اين طور نيست كه تو مِیگويى من تو را فقير نمِیدانم. آن مرد عرض كرد: سرور من به خدا سوگند فقِیرم شما از وضع من خبر ندارِید سپس نمونههايى از فقر خود را ذكر كرد. حضرت از او سؤال كرد: اگر صد دينار به تو بدهند آِیا حاضرى از ولايت ما دست بردارى و از ما برائت بجويى؟
جواب داد: خِیر. امام تعداد دينارها را بالاتر برد و به هزار دينار رسانيد. آن مرد پِیوسته قسم مِیخورد كه حاضر نيست با اين مبالغ از ولايت ائمّه : دست بردارد. آنگاه امام به او نگاهِی کرد و فرمود: كسى كه چيزى دارد كه آن را به هزاران دينار هم نمِیفروشد آيا فقير است؟ (مَن مَعهُ سِلعَةٌ يُعطى بها هذا المالَ لا يَبِيعُها هُو فَقيرٌ؟!) [٢] در رواِیتِی امام صادق ٧ فرمود: به خدا قسم کسِی که ولاِیت و محبّت ما اهلبِیت را دارد غنى و بىنياز است.[٣]
١٥. خوِیشتن را از مردم بِینِیاز ساز
بسِیار اتفاق افتاده که افراد بِیبضاعت و فقِیر و ِیا معلول خدمت رسول اکرم ٦ و ائمّه طاهرِین : رسِیده و از وضعِیت زندگِی خود شکوه مِیکردند. آن بزرگواران گاهِی بجاِی کمکهاِی بلاعوض آنان را به کار و فعالِیت تشوِیق مِینمودند. زراره مِیگوِید: مردِی حضور امام صادق ٧ رسِید و عرض کرد: دستم سالم نِیست و نمِیتوانم با آن به خوبِی کار کنم، سرماِیهاِی هم ندارم تا با آن تجارت کنم، فقِیر و مستمندم. امام صادق چون دِید آن مرد، سر سالمِی دارد و مِیتواند طبقِ رسوم محلِی با آن کار کند و با سر خود باربرِی کند راضِی نشد عزّت و شخصِیت او درهم شکسته شود و در زندگِی وابسطه به مردم باشد لذا به وِی فرمود: با سرت بارکشِی کن و
[١] مجمع البيان، ج ٩ ص: ٢١١.
[٢] الأمالي للطوسي، ص: ٢٩٨.
[٣] بحار الأنوار، ط دار الاحِیاء التراث، مجلسي، محمد باقر، ج ٦٧، باب حاجة المومن.