حق انتخاب و فرصت کافِی‌دادن به دِیگران: وقتِی از کسِی درخواست مِی‌کنِیم، لازم است به وِی حق انتخاب بدهِیم. ِیعنِی او را تحت فشار قرار ندهِیم. طورِی برخورد نکنِیم که حتماً باِید پاسخ مثبت بدهد. از او بخواهِید مدتِی به درخواست شما فکر کند. در صورت تماِیل درخواست شمار را بپذِیرد. اگر درخواست را رد کرد به تصمِیم وِی احترام گذاشته و از اِینکه صادقانه به شما پاسخ منفِی داده و شما را بِیهوده منتظر نگداشته، از او تشکر کنِید و پافشارِی نورزِید.

٨. بهاِی بهشت

گروهِی از انصار نزد پيامبر ٦ آمدند و عرض کردند: يا رسول‌الله ﷺ حاجت بزرگِی داريم، حضرت فرمود: بگوييد: آنان عرض کردند: مِی‌خواهيم براِی ما بهشت را ضمانت فرماِیِید! پيامبر اکرم سر به زِیر انداخت و بعد از قدرِی تفکر سر بلند نمود و فرمود: من ضامنم به شرط آنکه از کسِی چيزِی درخواست نکنيد!

حضرت صادق ٧ فرمود: بعد از سفارش موکّد رسول‌الله درباره بِی‌نِیازِی از مردم، گاهِی مسلمانِی در مسافرت تازيانه‌اش از اسب بر زمين مِی‌افتاد، ولِی خوش نداشت به ديگرِی بگويد تازيانه را به من بده که مبادا درخواست از دِیگرِی کرده باشد، لذا خود پايين مِی‌آمد و آن را برمِی‌داشت! گاهِی مِی‌شد که بر سر سفره‌اِی ديگرِی به آب نزديکتر بود ولِی فردِی که دورتر بود تقاضا نمِی‌کرد، خودش برمِی‌خواست و آب را برمِی‌داشت.[١]

٩. هم بِی‌نِیازِی و هم نِیازمندِی

امِیرمؤمنان علِی٧ فرمود: هر فردِی ناگزِیر باِید در قلب خود نِیاز به مردم و بِی‌نِیازِی از مردم را جمع کند. اما نِیاز به مردم از اِین جهت که نباِید خود را بِی‌نِیاز بداند از اِینکه با عموم مردم به نرمِی صحبت کرده و با آنان معاشرت نِیکو داشته باشد که اگر چنِین نکند زندگِی سختِی خواهد داشت و اما باِید نسبت به عموم مردم در قلب بِی‌نِیاز باشد تا بوسِیله درخواست نکردن از دِیگران آبرو و عزت خود را حفظ نماِید.[٢]

[١] وسائل الشيعه، طبع آل‌البِیت( ج ۶، ص: ۳۰۷.

[٢] (لِيَجْتَمِعْ فِي‌قَلْبِكَ الِافْتِقَارُ إِلَى النَّاسِ وَ الِاسْتِغْنَاءُ عَنْهُمْ يَكُونُ افْتِقَارُكَ إِلَيْهِمْ فِي‌لِينِ كَلَامِكَ وَ حُسْنِ سِيرَتِكَ وَ يَكُونُ اسْتِغْنَاؤُكَ عَنْهُمْ فِي‌نَزَاهَةِ عِرْضِكَ وَ بَقَاءِ عِزِّكَ) اصول کافِی، کلِینِی، ط الاسلامية، ج‌٢ ص: ١٤٩‌.