جلوههای دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ٤٢٨ - ٣٠ قدم برداشتن در راه رضای خدا
سپس فرمود: آِیا مِیخواهى تو را به درهاى خير هدايت كنم؟ معاذ عرض کرد: آرى. پيامبر فرمود: روزه سپر آتش دوزخ و صدقه خاموش کننده آن است چنانكه آب آتش را فرو مىنشاند، نماز در دل شب، شعار نيكوكاران است سپس اين آيه را قرائت نمود: (تَتَجٰافىٰ جُنُوبُهُمْ عَنِ الْمَضٰاجِعِ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ خَوْفاً وَ طَمَعاً وَ مِمّٰا رَزَقْنٰاهُمْ يُنْفِقُونَ) [١]
در ادامه فرمود: آِیا مِیخواهى تو را به اساس و ستون استوار و نقطه اوج خِیر آگاه كنم؟ معاذ عرض کرد: آرى اى فرستاده خدا. پيامبر فرمود: پايه آن اسلام و ستون آن نماز و نقطه اوج آن جهاد در راه خدا است. اِین را بدان که اهل آتش اکثراً به جهت گناهانِ زبان وارد آن مِیشوند.[٢]
٢٩. کاشت جو و امِید برداشت کنجد!
علت آزادِی لقمان حکِیم توسط مولاِیش اِین بود که روزِی مولاِیش به او دستور داد در مزرعه کنجد بکارد. وقتِی به مزرعه رفت دِید بر خلاف آن لقمان جو کاشته است.
از لقمان سؤال کرد: چرا چنِین کردِی؟! او گفت: تصوّر کردم از جو مِیتوان کنجد به دست آورد. مولاِیش گفت: چطور؟ لقمان گفت: زِیرا مِیبِینم تو با انجام کارهاِی زشت، امِید بهشت دارِی، با خود اندِیشِیدم اگر کارهاِی ناپسند، نتِیجه مغفرت و بهشت دارد، پس از جو هم مِیتوان کنجد به دست آورد. مولا از اِین تذکّر بِیدار شد و در مرحله اول از کارهاِی زشت خود دست برداشت و در مرحله دوم لقمان را آزاد کرد.[٣]
نکته: همه مردم بهشت را دوست مِیدارند، ولِی توجّه ندارند که خدا در قبال انجام چه کارهاِیِی به بندگانش وعده بهشت داده و در قبال چه کارهاِیِی وعده دوزخ داده است. آرِی کسِی که بهشت را دوست مِیدارد ولِی براِی آن تلاش نمِیکند به مثل کسِی است که با کاشت جو، امِید برداشت کنجد را دارد.
٣٠. قدم برداشتن در راه رضاِی خدا
امِیرمؤمنان ٧ فرمود: من براى شش نفر بهشت را ضامن هستم:
[١] سوره سجده، آِیه: ١٦.
[٢] کشکول شِیخ بهاِیِی، دفتر اول، با قدرِی تصرف الفاظ.
[٣] چهره جاوِید زمان، ص: ۱۳۷.