به ابوبصير فرمود: هِیچ زبانِی از امام مخفى نِیست، بلكه امام، زبان پرندگان و حيوانات و هرگونه جاندارِی را نِیز مى‌داند، كسى كه اين ويژگي‌ها را نداشته باشد، او امام بر حق نِیست. (إِنَّ الْإِمَامَ لَا يَخْفَى عَلَيْهِ كَلَامُ أَحَد مِنَ النَّاسِ وَ لَا طَيْر وَ لَا بَهِيمَة وَ لَا شَيْ‌ء فِيهِ الرُّوحُ فَمَنْ لَمْ يَكُنْ هَذِهِ الْخِصَالُ فِيهِ فَلَيْسَ هُوَ بِإِمَام)[١]

 نکته: اِین مسأله ِیک امر مسلّم و پذِیرفته در نزد همه متدِیّنِین است که در هنگام زِیارت آن بزرگواران با لحجه‌ها و زبان‌هاِی مختلف با آن حضرت درد دل کرده و از آن بزرگواران درخواست دعا در پِیشگاه خداوند مِی‌کنند.

١٨. حرکت در خط رهبرِی امام عصر (عج) نشانه بصِیرت

زراره از شاگردان امام صادق ٧ بود و سخن از قائم آل محمّد (عج) ٦ شنيده بود، مِی‌خواست در اين مورد اطلاعات بيشترى بدست آورد لذا خدمت امام صادق رسِید و آن حضرت فرمود: اى زراره! اوست كه مؤمنان، چشم به راهش هستند، در اصل ولادت او در اثر طولانى‌شدن غِیبت براِی عده‌اِی شك و ترديد شود، بعضى گويند: پدرش بدون فرزند از دنيا رفته است. در پاِیان آن حضرت اِین دعا را براِی زمان غِیبت سفارش نمود: (اللهُمَّ عرّفنِِی نَفسَک...) خدايا خودت را به من بشناسان که اگر تو خودت را به من نشناسانى پِیامبر تو را نشناسم، خدايا پِیامبرت را به من بشناسان که اگر او را به من نشناسانى، وصِی پِیغمبر را نشناسم، خدايا حجّتت را به من بشناسان که اگر او را به من نشناسانى گمراه خواهم شد.

 نکته: ِیعنِی در عصر غيبت، اساسى‌ترين وظيفه فردِ بصِیر، شناخت خدا و پِیامبر و امام بر حق و حركت در خط رهبرى او است.[٢] براِی مطالعه کامل داستان رجوع شود به جلد دوم، شماره ٢٤ داستان: ٩ با عنوان: گفتگوى زراره با امام صادق ٧ پيرامون حضرت مهدى (عج) ص: ٣١٠.

١٩. بصِیرتِی عمِیق «حب بقاء ظالم به منزله شرکت در ظلم او»

صفوان از ارادتمندان اهل‌بِیت : و انسان فهمِیده و پرهِیزگارِی بود. وِی شتران بسِیارِی داشت و با کراِیه‌دادن آنها زندگانِی خود را اداره مِی‌کرد و با خلِیفه وقت ِیعنِی هارون‌الرشِید

[١] الكافي- طبع دار الکتب الاسلامية، الشيخ الكليني، ج١، ص: ٢٨٥ ح٧.

[٢] اصول کافِی، کلِینِی، محمد بن ِیعقوب، ط الاسلامية، ج‌١ ص: ٣٣٧.